Subhashitasudhanidhi

तिरस्कुर्वन्ति कृतिनस्तापयन्ति तपस्विन: ।
आत्मानमपि हिंसन्ति क्रोधान्धा: किमत:परम् ॥

tiraskurvanti krtinastaapayanti tapasvinah |
aatmaanamapi hinsanti krodhaandhaah kimatahparam ||

Tätige Menschen verachten sie und quälen noch, die ein Büßerleben führen.
Sich selbst tun sie Gewalt an: Wer sonst als die vor Wut Blinden?

Pancaratra

ताडितस्य हि योधस्य श्लाघनीय कर्मणा ।
अकालान्तरिता पूजा नाशयत्येव वेदनाम् ॥

taaditasya hi yodhasya shlaaghaniiya karmanaa |
akaalaantaritaa puujaa naashayatyeva vedanaam ||

Ein verwundeter Krieger muß für seine Tat gepriesen werden,
mindert doch eine unerwartet eingetretene Ehrung den Schmerz.

Pancatantra Mitrabheda

त्याज्यं धैर्यं विधुरेऽपि काले
धैर्यात्कदाचिद्गतिमाप्नुयात्स: ।
यथा समुद्रेऽपि च पोतभङ्गे
साम्यात्रिको वाञ्छति तर्तुमेव ॥

tyaajyam dhairyam vidhure'pi kaale
dhairyaatkadaacidgatimaapnuyaatsah |
yathaa samudre'pi ca potabhange
saamyaatriko vaanchati tartumeva ||

Flieht dich in harten Zeiten auch der Mut, so ist's der Mut, der dir irgendwann den Ausweg weist. Bei Schiffbruch auf hoher See hofft der Seemann noch auf Rettung.

Bhagavatamahatmya

तरुणीप्रभुता गेहे श्यालको बुद्धिदायक: ।
कन्याविक्रयिणो लोभाद्दम्पतीनांश्च कल्कनम् ॥

taruniiprabhutaa gehe shyaalako buddhidaayakah |
kanyaavikrayino lobhaaddampatiinaam ca kalkanam ||

Die junge Frau führt das Regiment im Haus, der Bruder des Mannes sorgt für Einsicht.
Mädchen werden aus Gier verkauft, und Falschheit ist unter den Ehegatten.

Manu

तयोर्नित्यं प्रियं कुर्यात् आचार्यस्य च सर्वदा ।
तेष्वेव त्रिषु तुष्टेषु तप: सर्वं समाप्यते ॥

tayornityam priyam kuryaat aacaaryasya ca sarvadaa |
teshveva trishu tushteshu tapah sarvam samaapyate ||

Beiden Eltern stets und ständig, und dem Lehrer außerdem soll er gefallen.
Erst wenn die drei zufrieden sind, hat er der Kasteiung genügt.

Mahaviracarita

तमांसि ध्वंसन्ते परिणमति भूयानुपशम:
सकृत्संवादेऽपि प्रथत इह चामुत्र च शुभम् ।
अथ प्रत्यासङ्ग: कमपि महिमानं वितरति
प्रसन्नानां वाच: फलमपरिमेयं प्रसुवते ॥

tamaansi dhvansante parinamati bhuuyaanupashamah
sakrtsamvaade'pi prathata iha caamutra ca shubham |
atha pratyaasangah kamapi mahimaanam vitarati
prasannaanaam vaacah phalamaparimeyam prasuvate ||

Schwarze Wolken verschwinden, wenn er die Untröstlichen umstimmt.
Einmaliges Reden mit ihm breitet Segen über dieses und späteres Leben.
Einmaliger Umgang mit ihm verleiht jedwedem Größe.
Seine Stimme ist Nektar aus einer Unmenge gepreßter Früchte.

Parasharasmrti

तप: परं कृतयुगे त्रेतायां ज्ञानमुच्यते ।
द्वापरे यज्ञमित्यूचु: दानमेकं कलौ युगे ॥

tapah param krtayuge tretaayaam jnaanamucyate |
dvaapare yajnamityuucuh daanamekam kalau yuge ||

Über allem stand die Ertötung des Fleischs in der Zeit der Vollendung,
Erkenntnis war's in der dreiviertelvollen,
in der halbvollen Zeit lehrten sie uns richtig zu opfern,
in der Endzeit bleibt nur noch zu schenken.