Samayocita: Die Stützen des Reichs

स्वाम्यमात्यश्च राष्ट्रं च दुर्गं कोशो बलं सुहृत्  ।

राज्याङ्गानि प्रकृतयः पौराणां श्रेणयोऽपि च  ॥ ९८ ॥

svaamyamaatyashca raashtram ca durgam kosho balam suhrt  |

raajyaangaani prakrtayah pauraanaam shrenayo'pi ca  || 98 ||

Lehrer, Minister, Territorium und Burg, Schatz, Heer und guter Freund

sind des Reiches Bestandteile. Untertanen und Gilden der Stadtbewohner aber auch.

Samayocita: sinnvoll Reisen

स्वराज्यं वासयेद्राजा परदेशावगाहनात्  ।

अथवा दानमानाभ्यां व्यसितं धनदं हि तत्  ॥ ९७ ॥

svaraajyam vaasayedraajaa paradeshaavagaahanaat  |

athavaa daanamaanaabhyaam vyasitam dhanadam hi tat  || 97 ||

Nachdem er das Ausland bereist hat, soll der König wieder in seinem eigenen          Reich leben.

Sonst wären die Ausgaben seiner Schenklaune und Anmaßung wegen verschleudert.

Samayocita: Wahnsinnsminister

स्तब्धस्य नश्यति यशो विषमस्य मैत्री

नष्टेन्द्रियस्य कुलमर्थपरस्य धर्मः  ।

विद्याफलं व्यसनिनः कृपणस्य सौख्यं

राज्यं प्रमत्तसचिवस्य नराधिपस्य  ॥ ९२ ॥

stabdhasya nashyati yasho vishamasya maitrii

nashtendriyasya kulamarthaparasya dharmah  |

vidyaaphalam vyasaninah krpanasya saukhyam

raajyam pramattasacivasya naraadhipasya  || 92 ||

Der Stolzgeschwellte wird seinen guten Ruf, der Unaufrichtige seine Freunde,

der Gefühllose wird die Familie, der Geldhai die Moral,

der Lasterhafte seiner Bildung Lohn, der Geizige jedes Wohlwollen,

die Regierung mit ihren Wahnsinnsministern wird noch das Reich verspielen.

Samayocita: des Königs Schatzmeister

स ह्यमात्यः सदा श्रेयान् काकिनीं यः प्रवर्धयेत्  ।

कोशः कोशवतः प्राणाः प्राणाः प्राणा न भूपतेः  ॥ १० ॥

sa hyamaatyah sadaa shreyaan kaakiniim yah pravardhayet  |

koshah koshavatah praanaah praanaah praanaa na bhuupateh  || 10 ||

Ein Minister ist immer der beste, wenn er ein Viertel vom Einsatz vermehren kann.

Wertvolle Inspirationen sind ein Schatz, eines Königs Schnaufer sind keine Inspirationen.

Samayocita: Recht, Heuchelei, Freundschaft

यो हि धर्मं पुरस्कृत्य हित्वा भर्तुः प्रियाप्रिये  ।

अपि यान्याह तथ्यानि तेन राजा सहायवान्  ॥ ७३ ॥

yo hi dharmam puraskrtya hitvaa bhartuh priyaapriye  |

api yaanyaaha tathyaani tena raajaa sahaayavaan  || 73 ||

Wer das Recht über alles stellend seines Herren Wohl und Weh vergisst:

Was wird der wohl für Wahrheiten sagen! Mit dem ist der König befreundet.

-->