Samayocita: tödliche Isolation

सुखच्छेद्यो हि भवति सर्वज्ञातिबहिष्कृतः  ।

त एवैनं विनिघ्नन्ति ज्ञातयश्चात्मसात्कृताः  ॥ ४९ ॥

sukhacchedyo hi bhavati sarvajnaatibahishkrtah  |

ta evainam vinighnanti jnaatayashcaatmasaatkrtaah  || 49 ||

Leicht zu zerstören wird sein, wer von allen Gefolgsleuten verlassen ward.

So einen schlachten auch die Gefolgsleute ab, die er auf seine Seite zieht.

Samayocita: Zweifeln und Umfallen

सुहृद्बलं तथा राज्यमात्मानं कीर्तिमेव च  ।

युधि सन्देहदोलास्थं को हि कुर्यादबालिशः  ॥ ४८ ॥

suhrdbalam tathaa raajyamaatmaanam kiirtimeva ca  |

yudhi sandehadolaastham ko hi kuryaadabaalishah  || 48 ||

Am verbündeten Heer, am König, an sich selbst, ja am Ruhm im Kampf noch zweifeln und wankelmütig werden: Wer, wenn nicht ein Kindskopf, würde das tun?

Samayocita: Gottvertrauen und Tabubruch

विश्वासप्रतिपन्नानां वञ्चने का विदग्धता 

अङ्कमारुह्य सुप्तं हि हत्वा किंनाम पौरुषम्  ॥ ४० ॥

vishvaasapratipannaanaam vancane kaa vidagdhataa 

ankamaaruhya suptam hi hatvaa kimnaama paurusham  || 40 ||

Die ganz auf ihr Wunschdenken vertrauen: Sind die besonders ausgekocht?

Wer auf Frevel setzend den Schläfer ermordet: Ist das vielleicht Heldenmut?

-->

Samayocita: Recht, Heuchelei, Freundschaft

यो हि धर्मं पुरस्कृत्य हित्वा भर्तुः प्रियाप्रिये  ।

अपि यान्याह तथ्यानि तेन राजा सहायवान्  ॥ ७३ ॥

yo hi dharmam puraskrtya hitvaa bhartuh priyaapriye  |

api yaanyaaha tathyaani tena raajaa sahaayavaan  || 73 ||

Wer das Recht über alles stellend seines Herren Wohl und Weh vergisst:

Was wird der wohl für Wahrheiten sagen! Mit dem ist der König befreundet.

-->

Samayocita: Wann verraten Freunde dein Geheimnis?

न विश्वसेत् कुमित्रे च मित्रे चापि न विश्वसेत्  ।

कदाचित् कुपितं मित्रं सर्वं गुह्यं प्रकाशयेत्  ॥ २९ ॥

na vishvaset kumitre ca mitre caapi na vishvaset  |

kadaacit kupitam mitram sarvam guhyam prakaashayet  || 29 ||

Dem schlechten Freund vertraut man nicht, ja auch dem Freund ist nicht zu traun, denn irgendwann kann so ein Freund aus Wut jedes Geheimnis verraten.

-->