Bhagavata

य उद्धरेत्करं राजा राजा प्रजा धर्मेष्वशिक्षयन् ।
प्रजानां शमलं भुंक्ते भगं च स्वं जहाति सः ॥

ya uddharetkaram raajaa raajaa prajaa dharmeshvashikshayan |
prajaanaam shamalam bhunkte bhagam ca svam jahaati sah ||

Ein König erhebe ruhig Steuern. Der seine Untertanen nicht nach Recht und Gesetz erziehende König aber frißt den Abfall seiner Kreaturen und bekommt sein Teil nie.

Mahabharata Vanaparvan

मृषावादं परिहरेत् कुर्यात् प्रियमयाचितः ।
न च कामान्न संरम्भान्न द्वेषाद्धर्ममुत्सृजेत् ॥

mrshaavaadam pariharet kuryaat priyamayaacitah |
na ca kaamaanna samrambhaanna dveshaaddharmamutsrjet ||

Lügen unterlasse er ganz, Freude bereite er ungefragt.
Und nicht aus Liebe, nicht aus Übermut, nicht aus Haß werfe er das Gesetz beiseite.

Sabharanjanashataka

मृतोऽप्यर्थं न मोक्ष्यामि बद्ध्वा नेष्यामि मूर्धनि ।
इति चेत् सुदृढो लोभः पात्रे देयमशङ्कितम् ॥

mrto'pyartham na mokshyaami baddhvaa neshyaami muurdhani |
iti cet sudrdho lobhah paatre deyamashankitam ||

Sitzt die Gier erst so tief, daß ich mir, wenn ich tot bin, mein Geld um den Kopf bände, um es nicht loslassen und suchen zu müssen, sollte ich unverzüglich in eine Bettelschale spenden.

Manusmrti

मृतं शरीरमुत्सृज्य काष्ठलोष्टसमं क्षितौ ।
विमुखा बान्धवा यान्ति धर्मस्तमनुगच्छति ॥

mrtam shariiramutsrjya kaashthaloshtasamam kshitau |
vimukhaa baandhavaa yaanti dharmastamanugacchati ||

Wie morsches Holz oder zerkrümelnde Erde entsorgen Verwandte ihren Toten
und gehen abgewandt davon. Seine erfüllten Pflichten werden ihn dort begleiten.

Manusmrti

मां स भक्षयिताऽमुत्र यस्य मांसमिहाद्म्यहम् ।
एतन्मांसस्य मांसत्वं प्रवदन्ति मनीषिणः ॥

maam sa bhakshayitaa'mutra yasya maansamihaadmyaham |
etanmaansasya maansatvam pravadanti maniishinah ||

Des Fleischessers Fleisch ess ich noch ganz woanders.
So kommentieren die Weisen des Fleisches Fleischlichkeit.

Garuda Purana

महता पुण्ययोगेन मानुषं जन्म लभ्यते ।
तत्प्राप्य न कृतो धर्मः कीदृशं हि मयाकृतम् ॥

mahataa punyayogena maanusham janma labhyate |
tatpraapya na krto dharmah kiidrsham hi mayaakrtam ||

Kraft edlen Verhaltens zuvor ward mir die Geburt als Mensch zuteil.
Nun, da ich endlich soweit war, habe ich nicht etwa meine Pflicht, sondern dieses und jenes getan.

Subhashitasudhanidhi

मय्येव जीर्णतां यातु यत्त्वयोपकृतं मम ।
नरः प्रत्युपकारार्थी विपत्तिमनुकाङ्क्षति ॥

mayyeva jiirnataam yaatu yattvayopakrtam mama |
narah pratyupakaaraarthii vipattimanukaankshati ||

"Laß mich erst verbrauchen, was du eben für mich getan hast."
Wer das sagt, wünscht dir Versagen, um deinen Gefallen erwidern zu können.