Samayocita: keine Zuflucht für Räuber

मूलं भुजङ्गैः कुसुमानि भृङ्गैः शाखाः प्लवंगैः शिखराणि भल्लैः  ।

नास्त्येव तच्चन्दनपादपस्य यन्नाश्रितं दुष्टतरैश्च हिंस्रैः  ॥ ४१ ॥

muulam bhujangaih kusumaani bhrngaih shaakhaah plavangaih shikharaani bhallaih  |

naastyeva taccandanapaadapasya yannaashritam dushtataraishca himsraih  || 41 ||

Schlangen unter Wurzeln, Bienen in Blüten, Affen auf Ästen, Bären im Hochgebirg –

Doch einen Sandelholzbaum, auf dem noch schlimmere Räuber Zuflucht fänden, gibt es nicht.

-->

Samayocita: Fließen hält sauber.

भस्मना शुद्ध्यते कास्यं ताम्रमम्लेन शुद्ध्यति ।

रजसा शुद्ध्यते नारी नदी वेगेन शुद्ध्यति ॥ २ ॥

bhasmanaa shuddhyate kaasyam taamramamlena shuddhyati  |

rajasaa shuddhyate naarii nadii vegena shuddhyati  || 2 ||

Messing wird mit Asche blank, Kupfer mit Zitronensaft.

Durch die Blutung wird eine Frau wieder rein, und sauber bleibt ein Fluss, der fließt.

-->

Canakya, Samayocita: des Fußbades reinigende Wirkung

न दानैः शुद्ध्यते नारी उपवासशतैरपि  ।
न तीर्थसेवया तद्वद्भर्तुः पदोदकैर्यथा  ॥ ३८ ॥

na daanaih shuddhyate naarii upavaasashatairapi  |

na tiirthasevayaa tadvadbhartuh padodakairyathaa  || 38 ||

Nicht mit Spenden, nicht mit hundert Gelübden, nicht mit Wallfahrten

wäscht die Närrin sich so rein wie mit ihres Gatten Fußbadwasser.

-->

Samayocita

अनेकजन्मसम्भूतं पापं पुंसां प्रणश्यति ।
स्नानमात्रेण गङ्गायां सद्यः पुण्यस्य भाजनम् ॥

anekajanmasambhuutam paapam punsaam pranashyati |
snaanamaatrena gangaayaam sadyah punyasya bhaajanam || 32 ||

Das in mehr als einem Leben gewachsene Böse im Menschen verschwindet mit jedem Bade im Ganges. Daran mißt sich am selben Tag noch die Zuteilung des Heils.

Suktimuktavali

लोहं स्पर्शात्स्वर्णं स्पर्शमणेर्यत्रकुत्रचित्क्षिप्तम् ।
तद्वच्चरणस्पर्शाद् भक्तः कृष्णस्य विमलः स्यात् ॥

loham sparshaatsvarnam sparshamaneryatrakutracitkshiptam |
tadvaccaranasparshaad bhaktah krshnasya vimalah syaat ||

Eisen, vom Stein der Weisen egal wo getroffen, wird zu reinem Gold.
So wird auch ein Frommer rein, wenn er an Krishnas Füße faßt.

Manusmrti

नित्यमास्यं शुचि स्त्रीणां शकुनैः फलपातने ।
प्रसवे च शुचिर्वत्सः श्वा मृगग्रहणे शुचिः ॥

nityamaasyam shuci striinaam shakunaih phalapaatane |
prasave ca shucirvatsah shvaa mrgagrahane shucih ||

Das Antlitz der Frauen ist immer rein. Rein ist die Beere, die ein Omenhäher fallen ließ.
Vom Kalb Abgelutschtes wird rein, vom Hund gepacktes Wild ist rein.