मृदुलं
नवनीतमीरितं नवनीतादपि सज्जनस्य हृत् ।
तदिदं
द्रवति स्वतापनात् परतापाद्द्रवते सतां पुनः
॥
mrdulam navaniitamiiritam
navaniitaadapi sajjanasya hrt |
tadidam
dravati svataapanaat parataapaaddravate sataam punah ||
Die Leute
meinen, Butter sei weich. Weicher noch als Butter aber ist eines guten Menschen
Herz. Jene schmilzt selbsterhitzt, dieses schmilzt schon, wenn Fremde leiden.
