Samayocita: kein geringer Wert

यः काकिनीमप्यपथप्रपन्नां समुद्धरेन्निष्कसहस्रतुल्यां  ।

कालेषु कोटिष्वपि मुक्तहस्तस्तं राजसिंहं न जहाति लक्ष्मीः  ॥ ७६ ॥

yah kaakiniimapyapathaprapannaam samuddharennishkasahasratulyaam  |

kaaleshu kotishvapi muktahastastam raajasimham na jahaati lakshmiih  || 76 ||

Wer eine weitab vom Weg verlorene Karatbohne aufliest, als sei sie tausend Münzen wert,

ist ein Löwenkönig mit offener Hand, den Lakshmi über Millionen von Weltzeiten nicht mehr verläßt.

-->

Sabharanjana

पाषाणाः सर्व एवैते पद्मरागेषु को गुणः ।
प्रकाशः कश्चिदत्रस्तेऽपरत्र सन विद्यते ॥

paashaanaah sarva evaite padmaraageshu ko gunah |
prakaashah kashcidatraste'paratra sana vidyate ||

So, das sind also alles Steine! Welche Eigenschaft im Rubin läßt dann aber Lotusse erröten?
Ist da nicht ein gewisses Funkeln, das anderswo unbemerkt bleibt?