Shakuntala

यात्येकतोऽस्तशिखरं पतिरोषधीनां
आविष्कृतोऽरुणपुरःसर एकतोऽर्कः ।
तेजोद्वयस्य युगपद्व्यसनोदयाभ्यां
लोको नियम्यत इवात्मदर्शान्तरेषु ॥

yaatyekato'stashikharam patiroshadhiinaam
aavishkrto'runapurahsara ekato'rkah |
tejodvayasya yugapadvyasanodayaabhyaam
loko niyamyata ivaatmadarshaantareshu ||

Auf dieser Seite versinkt hinterm Westhang der Pflanzen ziehende Mond,
auf jener steigt vom Morgenrot vorausgeeilt die Sonne auf.
Mit des Lichtgestaltenpaares gleichzeitigem Auf- und Untergang
wird die Welt daran gewöhnt sich im Innern selbst zu sehen.

Yajniavalkya

यस्मिन्देशे य आचारो व्यवहारः कुलस्थितिः ।
तथैव परिपाल्योऽसौ यदा वशमुपागतः ॥

yasmin deshe ya aacaaro vyavahaarah kulasthitih |
tathaiva paripaalyo'sau yadaa vashamupaagatah ||

Regeln, Verwaltungspraxis und Familientraditionen eines Landes,
das sich ihm ausliefert, sind genau so beizubehalten, wie sie sind.

Pancatantra Kakolukiya

यस्य धर्मविहीनानि दिनान्यायान्ति यान्ति च ।
स लोहकारभस्त्रेव श्वसन्नपि न जीवति ॥

yasya dharmavihiinaani dinaanyaayaanti yaanti ca |
sa lohakaarabhastreva shvasannapi na jiivati ||

Einer, dessen Tage von Sittlichkeit völlig losgelöst kommen und gehen,
ist eines Köhlers Blasebalg, der Luft pustet aber nicht lebt.

Bhagavadgita

यः शास्त्रविधिमुत्सृज्य वर्तते कामकारतः ।
न स सिद्धिमवाप्नोति न सुखं न परां गतिम् ॥

yah shaastravidhimutsrjya vartate kaamakaaratah |
na sa siddhimavaapnoti na sukham na paraam gatim ||

Wer die Lehrweisheit abwerfend nach Lust und Laune wandelt,
vervollkommnet sich nicht, hat kein Glück und keinen höheren Weg mehr vor sich.

Ramayana Kishkindha

यवीयानात्मनः पुत्रः शिष्यश्चापि गुणोदितः ।
पुत्रवत्ते त्रयश्चिन्त्या धर्मश्चेदत्र कारणम् ॥

yaviiyaanaatmanah putrah shishyashcaapi gunoditah |
putravatte trayashcintyaa dharmashcedatra kaaranam ||

Der jüngere Bruder, der eigene Sohn oder der begabte Schüler:
Wer sich die drei als Söhne vorstellt, sorgt für Gerechtigkeit.

Somaprabhacarya

यः प्राप्य दुष्प्रापमिदं नरत्वं
धर्मं न यत्नेन करोति मूढः ।
क्लेशप्रबन्धेन स लुब्धमब्धौ
चिन्तामणिं पातयति प्रमादात् ॥

yah praapya dushpraapamidam naratvam
dharmam na yatnena karoti muudhah |
kleshaprabandhena sa lubdhamabdhau
cintaamanim paatayati pramaadaat ||

Wer diese schwer zu habende menschliche Existenz errang und keine Mühe auf sittlichen Wandel verwendet, ist dumm. Sein unter Schmerzen erworbenes Wunschjuwel wirft er achtlos ins Wasser.

Mahabharata Vanaparvan

यद्भूतहितमत्यन्तं तत्सत्यमिति धारणा ।
विपर्ययकृतोधर्मः पश्य धर्मस्य सूक्ष्मताम् ॥

yadbhuutahitamatyantam tatsatyamiti dhaaranaa |
viparyayakrtodharmah pashya dharmasya suukshmataam ||

Was letztlich den Wesen gut tut, ist Wahrheit, so lautet der Grundsatz.
Ordnung wird durch's Gegenteil geschaffen. Sieh nur der Ordnung Feinnatur!