Pancaratra

अकारणं रूपमकारणं कुलं ।
महत्सु नीचेषु च कर्म शोभते ॥

akaaranam ruupamakaaranam kulam |
mahatsu niiceshu ca karma shobhate ||

Schönheit ist nicht selbst geschaffen, und für die Familie kann man nichts.
In Mächtigen und Niedrigen ist es die Arbeit, die erstrahlt.

Garuda Purana

तत्त्वमात्मस्थमज्ञात्वा मूढः शास्त्रेषु मुह्यति ।
गोपः कक्षगते छागे कूपे पश्यति दुर्मतिः ॥

tattvamaatmasthamajnaatvaa muudhah shaastreshu muhyati |
gopah kakshagate chaage kuupe pashyati durmatih ||

Wer vergaß, daß die Wahrheit in ihm selbst ist, sucht verwirrt in den Schriften.
Der dumme Ziegenhirt schaut in den Brunnen und hält das Böcklein im Arm.

Garuda Purana

तत्त्वमात्मस्थमज्ञात्वा मूढः शास्त्रेषु मुह्यति ।
गोपः कक्षगते छागे कूपे पश्यति दुर्मतिः ॥

tattvamaatmasthamajnaatvaa muudhah shaastreshu muhyati |
gopah kakshagate chaage kuupe pashyati durmatih ||

Wer vergaß, daß die Wahrheit in ihm selbst ist, sucht verwirrt in den Schriften.
Der dumme Ziegenhirt schaut in den Brunnen und hält das Böcklein im Arm.

Bhagavata

जिह्वा न वक्ति भगवद्गुणनामधेयं
चेतश्च स्मरति तच्चरणारविन्दम् ।
कृष्णाय नो नमति यच्छिर एकादपि
तानानयध्वमसतोऽकृतविष्णुकृत्यान् ॥

jihvaa na vakti bhagavadgunanaamadheyam
cetashca na smarati taccaranaaravindam |
krshnaaya no namati tacchira ekaadapi
taanaanayadhvamasato'krtavishnukrtyaan ||

Deren Zunge noch keinen Gedanken an den Namen göttlicher Eigenschaft aussprach,
deren Geist seine Lotosfußspur noch nie las,
deren Kopf noch kein einziges Mal sich vor Krishna verneigte:
Führt sie vor mich, die solch Gotteswerk noch nie verrichtet!

Bhagavata

जिह्वा न वक्ति भगवद्गुणनामधेयं
चेतश्च न स्मरति तच्चरणारविन्दं ।
कृष्णाय नो नमति यच्छिर एकादपि
तानानयध्वमसतोऽकृतविष्णुकृत्यान् ॥

jihvaa na vakti bhagavadgunanaamadheyam
cetashca na smarati taccaranaaravindam |
krshnaaya no namati tacchira ekaadapi
taanaanayadhvamasato'krtavishnukrtyaan ||

Deren Zunge noch nie benutzt wurde um Gottes Namen zu sagen,
deren Geist seine Lotosfußspur noch nie gelesen hat,
deren Kopf noch kein einziges mal sich vor Krishna verneigte,
führt sie vor mich, die solch Gotteswerk noch nie verrichtet!

Vicaradipika

जिह्वा दग्धा परान्नेन हस्तौ दग्धौ प्रतिग्रहात् ।
परस्त्रीभिर्मनो दग्धं कथं सिद्धिः कलौ युगे ॥

jihvaa dagdhaa paraannena hastau dagdhau pratigrahaat |
parastriibhirmano dagdham katham siddhih kalau yuge ||

Die Zunge verbrannt am Essen der andern, beide Hände verbrannt vom Zuviel Ergreifen.
Das Herz verbrannt an den Frauen der andern: Was kann im Endzeitalter vollkommen sein?

Vicaradipika

जिह्वा दग्धा परान्नेन हस्तौ दग्धौ प्रतिग्रहात् ।
परस्त्रीभिर्मनो दग्धं कथं सिद्धिः कलौ युगे ॥

jihvaa dagdhaa paraannena hastau dagdhau pratigrahaat |
parastriibhirmano dagdham katham siddhih kalau yuge ||

Am Essen von Fremden verbrennt man sich die Zunge, am empfangenen Lohn beide Pfoten.
An fremden Frauen entzündet sich der Geist. Wie soll man im Endzeitalter vollkommen sein?