Mahabharata Udyoga

न सा सभा यत्र न सन्ति वृद्धा
न ते वृद्धा ये न वदन्ति धर्मम् ।
नासौ धर्मो यत्र न सत्यमस्ति
न तत्सत्यं यत्छलेनाभ्युपेतम् ॥

na saa sabhaa yatra na santi vrddhaa
na te vrddhaa ye na vadanti dharmam |
naasau dharmo yatra na satyamasti
na tat satyam yacchalenaabhyupetam ||

Das ist keine Ratsversammlung, in der die Würdenträger fehlen.
Das sind keine Würdenträger, die nicht sprechen, was Recht ist.
Das ist auch kein Recht, in dem nicht Wahrheit ist.
Das ist keine Wahrheit, die sich mit Täuschung verträgt.

Yajniavalkya

न संशयं प्रपद्येत नाकस्मादप्रियं वदेत् ।
नाहितं नानृतं चैव न स्तेनः स्यान्न वार्धुषी ॥

na samshayam prapadyeta naakasmaadapriyam vadet |
naahitam naanrtam caiva na stenah syaanna vaardushii ||

Er soll keinen Zweifel säen, auch grundlos Böses, Unheilvolles oder Unwahres sagen
soll er nicht. Er soll auch kein Einbrecher oder Wucherer sein.

Yajniavalkya

न विद्यया केवलया तपसा वाऽपि पात्रता ।
यत्र वृत्तमिमे चोभे तद्धि पात्रं प्रकीर्तितम् ॥

na vidyayaa kevalayaa tapasaa vaa'pi paatrataa |
yatra vrttimime cobhe taddhi paatram prakiirtitam ||

Nicht durch Bildung allein oder Fleiß ist Eignung erwirkt.
Nur wenn beide sich mischen, kommt ihr Meister zur Geltung.

Mahabharata Adi

न नर्मयुक्तं वचनं हिनस्ति
न स्त्रीषु राजन्न विवाहकाले ।
प्राणात्यये सर्वधनापहारे
पञ्चानृतान्याहुरपातकानि ॥

na narmayuktam vacanam hinasti
na striishu raajan na vivaahakaale |
praanaatyaye sarvadhanaapahaare
pancaanrtaanyaahurapaatakaani ||

Mit einem Scherz verbunden sind Lügen nicht verletzend. Bei Frauen nicht, o König, bei der Hochzeit nicht, bei Lebensgefahr und Wegnahme allen Geldes nicht. Diese fünf Unwahrheiten, heißt es, sind kein Sündenfall.

Subhashitasudhanidhi

न तथ्यवचनं सत्यं नातथ्यवचनं मृषा ।
यद्भूतहितमत्यन्तं तत्सत्यमितरन्मृषा ॥

na tathyavacanam satyam naatathyavacanam mrshaa |
yadbhuutahitamatyantam tatsatyamitaranmrshaa ||

Tatsachen auszusprechen ist nicht die Wahrheit, Erfindungen sind noch keine Lüge.
Was die Menschen letztendlich glücklich macht, ist wahrhaftig. Alles andere ist falsch.

Ramayana Aranya

न तत्समाचरेद्धीरो यत्परोऽस्य विगर्हयेत् ।
यथात्मनस्तथान्येषां दारा रक्ष्या विपश्चिता ॥

na tat samaacareddhiiro yat paro'sya vigarhayet |
yathaatmanastathaanyeshaam daaraa rakshyaa vipashcitaa ||

Ein Standhafter macht nichts, wofür ein anderer ihn verurteilen würde.
Die weisen Frauen der anderen sind genauso zu schützen als wären's die eigenen.

Carucarya

न त्यजेद्धर्ममर्यादामपि क्लेशदशां श्रितः ।
हरिश्चन्द्र हि धर्मार्थी सेहे चाण्डालदासताम् ॥

na tyajeddharmamaryaadaamapi kleshadashaam shritah |
harishcandra hi dharmaarthii sehe caandaaladaasataam ||

Niemand verliere den Glauben an die Gerechtigkeit, und wenn er unter zehn Foltern gerät. Harishcandra ertrug die Sklaverei bei den Leichenverbrennern, weil er am hohen Ziel festhielt.