Samayocita: die richtige Kaste

वैद्यानामातुरः श्रेयान् व्यसनी मौनियोगिनां  ।

विदुषां जीवनं मूर्खः सद्वर्णो जीवनं सताम्  ॥ ५४ ॥

vaidyaanaamaaturah shreyaan vyasanii mauniyoginaam  |

vidushaam jiivanam muurkhah sadvarno jiivanam sataam  || 54 ||

Der Kranke ist der bessere Arzt, der Lasterhafte der bessere Schweigemönch.

Jeder Idiot lebt besser als der Gelehrte, der mit der richtigen Kaste lebt besser als die richtigen Menschen.

-->

Samayocita

अम्भांसि जलजन्तूनां दुर्गं दुर्गनिवासिनाम् ।
स्वभूमि श्वापदादीनां राज्ञां मन्त्री परं बलम् ॥

ambhaansi jalajantuunaam durgam durganivaasinaam |
svabhuumi shvaapadaadiinaam raajnaam mantrii param balam || 42 ||

Was das Wasser ist für Wasserwesen, was die Burg für Burgbewohner,
was das eigene Revier für wilde Tiere, sind Minister für Könige: die Großmacht.

Pancatantra

सकृत् कन्दुकपातेन पतत्यार्यः पतन्नपि ।
तथा पतति मूर्खास्तु मृत्पिण्डपतनं यथा ॥

sakrt kandukapaatena patatyaaryah patannapi |
tathaa patati muurkhaastu mrtpindapatanam yathaa ||

Wie beim einfachen Ballrückprall ist es, wenn ein Edler fällt.
Ein Trottel aber fällt dann so, wie wenn man einen Lehmkloß schmeißt.

Pancatantra Mitrabheda

पुत्रीति जाता महतीह चिन्ता
कस्मै प्रदेयेति महान्वितर्कः ।
दत्वा सुखं प्राप्स्यति वा न वेति
कन्यापितृत्वं खलु नाम कष्टम् ॥

putriiti jaataa mahatiiha cintaa
kasmai pradeyeti mahaanvitarkah |
datvaa sukham praapsyati vaa na veti
kanyaapitrtvam khalu naama kashtam ||

Ist eine Tochter geboren, so fangen die ganz großen Sorgen an.
An wen sie verheiraten: Das ist hier die Frage.
Und wird sie in der Ehe dann glücklich sein?
So eine Mädchenvaterschaft ist wirklich schwer.

Pancatantra Mitrabheda

न यस्य चेष्टितं विद्यान्न कुलं न पराक्रमम् ।
न तस्य विश्वसेत्प्राज्ञः यदीच्छेच्छ्रियमात्मनः ॥

na yasya ceshtitam vidyaanna kulam na paraakramam |
na tasya vishvasetpraajnah yadiicchecchriyamaatmanah ||

Ein an seinem eigenen Wohlergehen interessierter erfahrener Mensch vertraut dem,
über dessen Lebensweise, soziale Herkunft und Angriffslust er mehr erfahren hat.

Prabodhasudhakara

ayamuttamo'yamadhamo jaatyaa ruupena sampadaa vayasaa  |
shlaaghyo'shlaaghyo vettham na vetti bhagavaananugrahaavasare  ||

Gott weiß wirklich nicht, ob einer oben oder unten ist, welcher Kaste er angehört, ob er schön genug ist, ob er den Besitz oder das Alter dafür hat, ob er anerkennenswert ist oder nicht, wenn er seine Gnade herabregnen läßt.

Sundarabahustava

यज्जातीयो यादृशो यत्स्वभावः
पादाच्छायं संश्रितो योऽपि कोऽपि।
तज्जातीयस्तादृशस्तत्स्वभावः
श्लिष्यत्येनं सुन्दरो वत्सलत्वात् ॥

yajjaatiiyo yaadrsho yatsvabhaavah
paadaacchaayam samshrito yo'pi ko'pi |
tajjaatiiyastaadrshastatsvabhaavah
shlishyatyenam sundaro vatsalatvaat ||

Von welcher Kaste einer stammt, auch wes Geistes Kind er sei:
Wer immer Zuflucht sucht im Schatten seiner Füße:
Von dessen Kaste stammt auch er dann, ist desselben Geistes Kind
wie der Schöne, der ihn an sich drückt, voll Liebe für sein Kälbchen.

Prasannaraghava

गुणग्रामाभिसंवादि नामापि हि महात्मनाम् ।
यथा सुवर्णश्रीखण्ड रत्नाकर सुधाकरः ॥

gunagraamaabhisamvaadi naamaapi hi mahaatmanaam |
yathaa suvarna shriikhanda ratnaakara sudhaakarah ||

Schon die Namen der Erlauchten deuten auf ihren Wertgehalt:
So heißt Gold hohe Kaste, Sandelholz Glücksbrocken, Ozean Juwelenhort und Lebenstrankspender der Mond.