Ratnabhandagara

परिव्राट् कामुकशुनामेकस्यां प्रमदातनौ ।
कुणपः कामिनी भक्ष्यमिति तिस्रो विकल्पनाः ॥

parivraat kaamukashunaamekasyaam pramadaatanau |
kunapah kaaminii bhakshyamiti tisro vikalpanaah ||

Ein und derselbe hingestreckte Frauenleib wird dreifach falsch verstanden
vom Wandermönch als Leich, vom Buhlen als Buhlin, vom Hund als Fraß.

Prabodhasudhakara

पथि पतितमस्थि दृष्ट्वा स्पर्शभयादन्यमार्गतो याति ।
नो पश्यति निजदेहं चास्थि सहस्रावृतं परितः ॥

pathi patitamasthi drshtvaa sparshabhayaadanyamaargato yaati |
no pashyati nijadehamshcaasthi sahasraavrtam paritah ||

Aus Angst, auf einen Knochen zu treten, der auf dem Weg liegt, macht er einen Umweg
und übersieht dabei völlig die ihm angeborenen Knochen und tausend anderen Verpester.

Appayya Dikshita Vairagya

पततु नभः स्फुटतु मही चलतु गिरयो मिलन्तु वारिधयः।
अधरोत्तरमस्तु जगत् का हानिर्वीतरागस्य ॥

patatu nabhah sphutatu mahii calatu girayo milantu vaaridhayah |
adharottaramastu jagat kaa haanirviitaraagasya ||

Soll doch der Himmel einstürzen, möge die Erde bersten, mögen die Berge wanken, mögen die Meere in eins fließen, soll doch das Unterste sich nach oben kehren in der Welt:
Was für ein Verlust für den, der einst jeder Regung entsagte!

Bhojaprabandha

पण्डिते चैव मूर्खे च बलवत्यपि दुर्बले ।
ईश्वरे च दरिद्रे च मृत्योः सर्वत्र तुल्यता ॥

pandite caiva muurkhe ca balavatyapi durbale |
iishvare ca daridre ca mrtyoh sarvatra tulyataa ||

Gleichmacher Tod wirkt überall, unter Weisen wie Blöden,
unter Starken wie Schwachen, unter Armen wie Reichen.

Mahabharata Udyoga

पञ्चेन्द्रियस्य मर्त्यस्य छिद्रं चेदेकमिन्द्रियम् ।
ततोऽस्य स्रवति प्रज्ञा दृतेः पात्रादिवोदकम् ॥

pancendriyasya martasya chidram cedekamindriyam |
tato'sya sravati prajnaa drteh paatraadivodakam ||

Wird ein Sterblicher auch nur eines seiner fünf Sinne beraubt,
so entfließt ihm die Erkenntnis wie Wasser aus dem Lederschlauch.

Subhashitasudhanidhi

प्रकीर्णे विषयारण्ये धावन्तं विप्रमाथिनम् ।
ज्ञानाङ्कुशेन कुर्वीत वश्यमिन्द्रियदन्तिनम् ॥

prakiirne vishayaaranye dhaavantam vipramaathinam |
jnaanaankushena kurviita vashyamindriyadantinam ||

Den im Dickicht der Sinnenlust frei laufenden, alles niedertrampelnden
Elefanten der Triebhaftigkeit kuriert man mit dem Steuerhaken der Erkenntnis.

Rasagangadhara

पङ्कैर्विना सरो भाति सदः खलजनैर्विना ।
कटुवर्णैर्विना काव्यं मानसं विषयैर्विना ॥

pankairvinaa saro bhaati sadah khalajanairvinaa |
katuvarnairvinaa kaavyam maanasam vishayairvinaa ||

Frei von Schlamm fließt klar der Fluß, von Quertreibern frei wird die Versammlung froh.
Von Doppelsinn frei erhellt das Gedicht und ohne triebhaftes Dunkel der Geist.