Mugdhopadesha

श्वैत्यं कल्पय कज्जले कपिकुलेष्वारोपयाचापलं
कोदण्डे जनयार्जवं विरचय ग्राव्णां गणे मार्दवम् ।
निम्बे साधय माधुरीं सुरभितामादौ रसोने कुरु
प्रेमाणं गणिकाजनेऽपि चतुरः पश्चात् सखे द्रक्ष्यसि ॥

shvaityam kalpaya kajjale kapikuleshvaaropayaacaapalam
kodande janayaarjavam viracaya graavnaam gane maardavam |
nimbe saadhaya maadhuriim surabhitaamadau rasone kuru
premaanam ganikaajane'pi caturah pashcaat sakhe drakshyasi ||

Mach den Kajalstift weiß, bring Ruhe in die Affenhorden,
bieg den Bogen gerade, mach den Steinhaufen da weich,
verleih den Nimblättern Süße und dem Knoblauch Wohlgeruch,
bring dem Hurenvolk Liebe bei, bis du schlauer geworden bist. Dann wirst du schon sehen, mein Freund.

Subhashitasudhanidhi

शैले शैले न माणिक्यं मौक्तिकं न गजे गजे ।
साधवो न हि सर्वत्र चन्दनं न वने वने ॥

shaile shaile na maanikyam mauktikam na gaje gaje |
saadhavo na hi sarvatra candanam na vane vane ||

Nicht jeder Stein birgt ein Juwel, nicht jeder Elefant die Perle.
Edle Menschen gedeihen nicht überall, Sandelbäume nicht in jedem Wald.

Samayocitapadyamalika

शुकवद् भाषणम् कुर्याद् बकवद्ध्यानमाचरेत् ।
अजवच्चर्वणं कुर्याद् गजवत् स्नानमाचरेत् ॥

shukavad bhaashanam kuryaad bakavaddhyaanamaacaret |
ajavaccarvanam kuryaat gajavat snaanamaacaret ||

Das Sprechen soll er vom Papagei, das Nachsinnen vom Kranich lernen.
Von der Ziege das gründliche Durchkauen, und vom Elefanten das lustige Baden.

Ratnabandhagara

शत्रोरपि गुणा वाच्या दोषा वाच्या गुरोरपि ।
सर्वदा सर्वयत्नेन पुत्रे शिष्यवदाचरेत् ॥

shatrorapi gunaa vaacyaa doshaa vaacyaa gurorapi |
sarvadaa sarvayatnena putre shishyavadaacaret ||

Sogar eines Feindes Vorzüge sind beim Namen zu nennen, wie auch des Lehrers Sünden.
Immer und überall soll er sich zum Sohne wie zu seinem Schüler verhalten.

Bhagavata

श्रद्दधानाय भक्ताय विनीतायानसूयवे ।
भूतेषु कृतमैत्राय शुश्रूषाभिरताय च ॥

shraddadhaanaaya bhaktaaya viniitaayaanasuuyave |
bhuuteshu krtamaitraaya shushruushaabhirataaya ca ||

Dem Treuen, Hingebungsvollen, Demütigen, Neidlosen,
dem, der mit den Wesen Freundschaft schloss, dem dankbaren Zuhörer auch
[soll die Wahrheit offenbart werden]

Kalividambana

शत्रौ सान्त्वं प्रतीकारः सर्वरोगेषु भेषजम् ।
मृत्योर्मृत्युञ्जयध्यानं दारिद्र्ये तु न किंचन ॥

shatrau saantvam pratiikaarah sarvarogeshu bheshajam |
mrtyormrtyunjayadhyaanam daaridrye tu na kimcana ||

Feinde werden mit dem Einfordern alter Schulden sanft, gegen alle Krankheiten ist ein Kraut gewachsen, gegen Sterben hilft auf den Sieg über den Tod zu meditieren, gegen die Armut aber rein gar nichts mehr.

Ratnasamuccaya

वैकल्यं धरणीपातमयथोचितजल्पनम् ।
संनिपातस्य चिह्नानि मद्यं सर्वाणि दर्शयेत् ॥

vaikalyam dharaniipaatam ayathocitajalpanam |
samnipaatasya cihnaani madyam sarvaani darshayet ||

Ängstlichkeit, Umkippen, unzusammenhängend Lallen:
Alle Symptome eines Zusammenbruchs läßt der Alkohol erkennen.