Hitopadesha, Samayocita: die 6 Mängel der Weiber

पानं दुर्जनसंसर्गः पत्या च विरहोऽटनम्  ।

स्वप्नश्चान्यगृहे वासो नारीणां दूषणानि षट्  ॥

paanam durjanasamsargah patyaa ca viraho'tanam  |

svapnashcaanyagrhe vaaso naariinaam duushanaani shat  ||

Saufen, Verkehr mit Schurken, Trennung vom Gatten, Streunen,

in fremden Häusern schlafen und wohnen sind der Weiber Mängel Sechs.

-->

Samayocita: Zusammen sind wir stark.

परस्परज्ञाः संहृष्टास्त्यक्तुं प्राणान् सुनिश्चिताः  ।

कुलीनाः पूजताः सम्यग्विजयन्ते द्विषद्बलम्  ॥ २५ ॥

parasparajnaah samhrshtaastyaktum praanaan sunishcitaah  |

kuliinaah puujataah samyagvijayante dvishadbalam  || 25 ||

Einander kennende, begeistert bis zum letzten Atemzug Entschlossene, Edle, Verehrungswürdige können die Streitmacht des Feindes gemeinsam besiegen.

-->

Samayocita: der wohlwollende Fremde

परोऽपि हितवान् बन्धुः बन्धुरप्यहितः परः  ।

अहितो देहजो व्याधिर्हितमारण्यमौषधम्  ॥ २४ ॥

paro'pi hitavaan bandhuh bandhurapyahitah parah  |

ahito dehajo vyaadhirhitamaaranyamaushadham  || 24 ||

Sogar ein Fremder, der Freude bringt, ist ein Freund, und ein Freund, der Leid bringt, ein Fremder. Ein übler Sohn ist die Pest, der richtige Wald die Heilung.

-->

Samayocita: Kriegsführung für Fortgeschrittene

पदातींश्च महीपालः पुरोऽनीकस्य योजयेत्  ।

उपरुध्यारिमासीत राष्ट्रमस्योपपीडयेत्  ॥ २३ ॥

padaatiimshca mahiipaalah puro'niikasya yojayet  |

uparudhyaarimaasiita raashtramasyopapiidayet  || 23 ||

Sein Fußvolk konzentriere der König an der Heeresspitze,

den eingeschlossenen Feind belagere und sein Reich knechte er.

-->

Samayocita: Kriegführung

पश्चात्सेनापतिर्यायात् खिन्नानाश्वाशयंश्छनैः  ।

मन्त्रिभिः सुभटैर्युक्तः प्रतिगृह्य बलं नृपः  ॥ २२ ॥

pashcaatsenaapatiryaayaat khinnaanaashvaashayamshchanaih  |

mantribhih subhatairyuktah pratigrhya balam nrpah  || 22 ||

Der Heerführer bildet die Nachhut und bringt die Erschöpften rasch aber ruhig in Sicherheit,

sobald ein anderer König mit seinen Ministern und Kriegern die Macht an sich reißt.

-->