Kiratarjuniya

जीयन्तां दुर्जया देहे रिपवश्चक्षुरादयः ।
जितेषु ननु लोकोऽयं तेषुकृत्स्नस्त्वया जितः ॥

jiiyantaam durjayaa dehe ripavashcakshuraadayah |
jiteshu nanu loko'yam teshukrtsnastvayaa jitah ||

Unterwirf den verschlagenen Feind im Körper, das Sehen und all die andern,
denn hast du die erst besiegt, so hast du die ganze Welt besiegt.

Padmanandana Vairagya

ज्ञात्वा बुद्बुदभङ्गुरं धनमिदं दीपप्रकम्पं वपुः
तारुण्यं तरलेक्षणाक्षितरलं विद्युच्चलं दोर्बलं ।
रे रे जीव गुरुप्रसादवशतः किंचिद्विधेहि द्रुतं
दानध्यानतपोविधानविषयं पुण्यं पवित्रोचितम् ॥

jnaatvaa budbudabhanguram dhanamidam diipaprakampam vapuh
taarunyam taralekshanaakshitaralam vidyuccalam dorbalam |
re re jiiva guruprasaadavashatah kimcidvidhehi drutam
daanadhyaanatapovidhaanavishayam punyam pavitrocitam ||

Hast du erst erkannt, daß dein Geld ein Wasserblasenplatzen, dein Leib ein Lampenlichtflimmern ist, wie Jugendanmut als schelmischer Blick einer Schönheit sich eilig verabschiedet, wie deiner Arme Kraft blitzschnell verfällt, dann erfinde endlich, was die Geneigtheit des Lehrers dir einbringt, nämlich Schenken, Nachsinnen, Fleiß der Regel gemäß, und laß deine Sinne wie durch den Somafilter gelaufen wieder rein werden.

Shantishataka

जन्मेदं वन्ध्यतां नीतं भवभोगोपलिप्सया ।
काचमूल्येन विक्रीतो हन्त चिन्तामणिर्मया ॥

janmedam vandhyataam niitam bhavabhogopalipsayaa |
kaacamuulyena vikriito hanta cintaamanirmayaa ||

Diese Geburt ward um schaler Genüsse willen verspielt.
Mein Wunschjuwel gab zum Glasperlenpreis ich hin.

Bhagavata

चीराणि किं पथि न सन्ति दिशन्ति भिक्षान्
नैवांघ्रिपाः परभृतः सरितोऽप्यशुष्यन् ।
रुद्धा गुहाः किमजितोऽवति नोपसन्नान्
कस्माद्भजन्ति कवयो धनदुर्मदान्धान् ॥

ciiraani kim pathi na santi dishanti bhikshaan
naivaanghripaah parabhrtah sarito'pyashushyan |
ruddhaa guhaah kimajito'vati nopasannaan
kasmaad bhajanti kavayo dhanadurmadaandhaan ||

Hängen nicht genug Fetzen am Weg, die Bettelmönche einzuweisen? Gibt es keine aus Wurzeln trinkenden Bäume mehr, die anderen Nahrung spenden? Oder Flüsse, die keinen dursten lassen? Sind die Höhlen versperrt? Steigt Vishnu nicht mehr herab zu denen, die ihn um Schutz anflehen? Warum also besingen die Dichter solche, die im Geldrausch erblinden?

Candakaushika

चलन्ति गिरियः कामं युगान्तपवनाहताः ।
कृच्छ्रेऽपि न चलत्येव धीरणां निश्चलं मनः ॥

calanti giriyah kaamam yugaantapavanaahataah |
krcchre'pi na calatyeva dhiiranaam nishcalam manah ||

Wohl wanken die Berge unterm Anprall des Orkans am Ende der Zeiten.
Auch in der Katastrophe wankt nicht der Standhaften unerschütterlicher Mut.

Subhashitasudhanidhi

गिरीन्द्रशिखराकारो लीलयोन्मूलितद्रुमः ।
करिणीस्पर्शसंमोहादालानं याति वारणः ॥

giriindrashikharaakaaro liilayonmuulitadrumah |
kariniisparshasammohaadaalaanam yaati vaaranah ||

Aufragend wie ein Felsmassiv, Bäume zum Spaß entwurzelnd läßt manch wilder Elefantenbulle aus Sehnsucht nach Berührung einer Elefantenkuh sich an den Pflock legen.

Ramayana Ayodhya

गात्रेषु वलयः प्राप्ताः श्वेताश्चैव शिरोरुहाः ।
जरया पुरुषो जीर्णः किं हि कृत्वा प्रभावयेत् ॥

gaatreshu valayah praaptaah shvetaashcaiva shiroruhaah |
jarayaa purusho jiirnah kim hi krtvaa prabhaavayet ||

Faltig geworden die Glieder, aus dem Kopf kommen schon weiße Haare,
verfällt der Mensch im Alter. Was hätte mehr Wirkung als das?