Hitopadesha Suhrdbheda

बालादपि ग्रहीतव्यं युक्तमुक्तं मनीषिभिः ।
रवेरविषये किं न प्रदीपस्य प्रकाशनम् ॥

baalaadapi grahiitavyam yuktamuktam maniishibhih |
raveravishaye kim na pradiipasya prakaashanam ||

Selbst von Kindern treffend Gesagtes müssen die Klügsten erfassen.
In einen Raum ohne Sonnenschein bringt schon ein Öllämpchen Licht.

Pancatantra Kakolukiya

बहवो न विरोद्धव्या दर्जया हि महाजनाः ।
स्फुरन्तमपि नागेन्द्रं भक्षयन्ति पिपीलिकाः ॥

bahavo na viroddhavyaa durjayaa hi mahaajanaah |
sphurantamapi naagendram bhakshayanti pipiilikaah ||

Selbst Mächtige siegen schwerlich im Konflikt mit allzu vielen.
Ameisen fressen die Riesenschlange, auch wenn sie sich noch so windet.

Pancatantra Kakolukiya

बलीयसा हीनबलो विरोधं
न भूतिकामो मनसापि वाञ्छेत् ।
न वध्यतेत्यन्तबलो हि यस्मा-
द्व्यक्तं प्रणशोस्ति पतङ्गवृत्तेः ॥

baliiyasaa hiinabalo virodham
na bhuutakaamo manasaapi vaanchet |
na vadhyatetyantabalo hi yasmaad
vyaktam pranashosti patangavrtteh ||

Ein Schwächling, wenn er leben will, denke nicht im Traum daran, mit einem Stärkeren sich anzulegen. Da ein so viel Mächtigerer nicht zu schlagen ist, liegt die Vernichtung einer Mottenexistenz doch auf der Hand.

Hitopadesha Suhrdbheda

बन्धुस्त्रीभृत्यवर्गस्य बुद्धेः सत्वस्य चात्मनः ।
आपन्निकषपाषाणे नरो जानाति सारताम् ॥

bandhustriibhrtyavargasya buddheh satvasya caatmanah |
aapannikashapaashaane naro jaanaati saarataam ||

Not ist der Probierstein, auf dem man den Wert des eigenen Lebensmutes und Intellekts,
wie auch den der Freundes-, Frauen- und Helferschar ablesen kann.

Hitopadesha Vigraha

प्रियं ब्रूयादकृपणः शूरः स्यादविकत्थनः ।
दाता नापात्रवर्षी स्यात्प्रगल्भः स्यादनिष्ठुरः ॥

priyam bruuyaadakrpanah shuurah syaadavikatthanah |
daataa naapaatravarshii syaatpragalbhah syaadanishthurah ||

Er soll gut zureden ohne kleinlich zu sein, er soll ein Held sein ohne zu prahlen.
Er soll schenken ohne Nichtswürdige mitzugießen, er soll selbstbewußt sein und nicht schroff.

Yashastilaka

प्राणाघातान्निवृत्तिः परधनहरणे संयमः सत्यवाक्यम्
काले शक्त्या प्रदेयं युवतिजनकथामूकभावः परेषाम् ।
तृष्णास्रोतोविबन्धो गुरुषु च विनतिः सर्वभूतानुकम्पा
सामान्यं सर्वशास्त्रेष्वनुपहतविधिः श्रेयसामेषमार्गः ॥

praanaaghaataannivrttih paradhanaharane samyamah satyavaakyam
kaale shaktyaa pradeyam yuvatijanakathaamuukabhaavah pareshaam |
trshnaasrotovibandho gurushu ca vinatih sarvabhuutaanukampaa
saamaanyam sarvashaastreshvanupahatavidhih shreyasaameshamaargah ||

Abkehr vom Tiereschlachten, Selbstbeherrschung beim Annehmen fremden Geldes, die Wahrheit sagen, bei Gelegenheit nach Kräften spenden, bei Frauengeschichten Stillschweigen anderen gegenüber;
den Triebfluß bändigen, vor Lehrern bescheiden sein, mit allen Geschöpfen mitzittern: So lautet ganz allgemein in allen Lehren die unangefochtene Regel für diesen Weg zum Besseren.

Rasagangadhara

पाण्डित्येन प्रचण्डेन येन माद्यन्ति दुर्जनाः ।
तेनैव सज्जना रूढां यान्ति शान्तिमनुत्तमाम् ॥

paandityena pracandena yena madyaanti durjanaah |
tenaiva sajjanaa ruudhaam yaanti shaantimanuttamaam ||

Nach einer bitteren Lektion, durch die Schurken erst richtig verrückt werden,
spüren gute Menschen, wie ein mit nichts zu vergleichender Frieden in ihnen aufsteigt.