Hitopadesha Sandhi

आधिव्याधिपरितापादद्य श्वो वा विनाशिने ।
को हि नाम शरीराय धर्मापेतं समाचरेत् ॥

aadhivyaadhiparitaapaadadya shvo vaa vinaashine |
ko hi naama shariiraaya dharmaapetam samaacaret ||

Gefäße voll Krankheit und Qualen, heut oder morgen zur Tilgung bereit,
wer wollte im Namen des Körpers gegen die ewige Ordnung angehen?

Abhinavagupta

आत्मानमनभिज्ञाय विवेक्तुं योऽन्यदिच्छति ।
तेन भौतेन किं वाच्यं प्रश्नेऽस्मिन् को भवानिति ॥

aatmaanamanabhijnaaya vivektum yo'nyadicchati |
tena bhautena kim vaacyam prashne'smin ko bhavaaniti ||

Ohne jede Selbsterkenntnis will einer alles andere untersuchen.
Was kann so ein Verrückter schon sagen, wenn man ihn fragt: "Wer sind Sie?"

Ramayana Ayodhya

आत्मानमनुशोच त्वं किमन्यमनुशोचसि ।
आयुस्ते क्षीयते यस्य स्थितस्य च गतस्य च ॥

aatmaanamanushoca tvam kimanyamanushocasi |
aayuste kshiiyate yasya sthitasya ca gatasya ca ||

Erbarme dich deiner selbst, bevor du dich eines anderen erbarmst!
Dein Leben zerrinnt, und was fest war, geht dahin.

Ramayana Ayodhya

अहोरात्राणि गच्छन्ति सर्वेषां प्राणिनामिह ।
आयूंषि क्षपयन्त्याशु ग्रीष्मे जलमिवांशवः ॥

ahoraatraani gacchanti sarveshaam praaninaamiha |
aayuunshi kshapayantyaashu griishme jalamivaamshavah ||

Tage und Nächte gehen für alle Lebenden gleichermaßen dahin und saugen einem den Lebenssaft so schnell aus wie Sonnenstrahlen im Dürremonat das Wasser.

Mahabharata Vanaparvan

अहन्यहनि भूतानि गच्छन्तीह यमालयम् ।
शेषाः स्थावरमिच्छन्ति किमाश्चर्यमतः परम् ॥

ahanyahani bhuutaani gacchanti yamaalayam |
sheshaah sthaavaramicchanti kimaashcaryamatah param ||

Tag für Tag gehen Lebewesen ein in Yamas Totenreich.
Der Rest will Stabilität. Ist das nicht im höchsten Maße verwunderlich?

Samayocitapadyamalika

असारे खलु संसारे सुखभ्रांतिः शरीरिणाम् ।
लालापानमिवाङ्गुष्ठे बालानां स्थन्यविभ्रमः ॥

asaare khalu samsaare sukhabhraantih shariirinaam |
laalaapaanamivaangushthe baalaanaam stanyavibhramah ||

Ersatzglück hält die saftlose, fade Menschenwelt bereit.
Daumenlutschende Kleinkinder verwechseln den eigenen Speichel mit der Muttermilch.

Raghuvamsha

अवगच्छति मूढचेतनः प्रियनाशं हृदि शल्यमर्पितम् ।
स्थिरधीस्तु तदेव मन्यते कुशलद्वारतया समुद्धृतम् ॥

avagacchati muudhacetanah priyanaasham hrdi shalyamarpitam |
sthiradhiistu tadeva manyate kushaladvaaratayaa samuddhrtam ||

Das schwache Gemüt stürzt über den Verlust des Geliebten wie vom Speer ins Herz getroffen.
Der standhafte Geist wiederum sieht darin das weit offene Tor in die Freiheit.