Subhashitani

किं वाससैवं न विचारणीयं
वासः प्रधानं खलु योग्यतायाः ।
पीताम्बरं वीक्ष्य ददौ तनूजां
दिगम्बरं वीक्ष्य विषं समुद्रः ॥

kim vaasasaivam na vicaaraniiyam
vaasah pradhaanam khalu yogyataayaah |
piitaambaram viikshya dadau tanuujaam
digambaram viikshya visham samudrah ||

Du sollst dich nicht verschätzen "Was soll denn Kleidung mir!"
Kleidung ist das Erste, was auf Eignung deutet.
Das Meer sah Vishnu ganz in Gelb gehüllt und gab ihm seine Tochter.
Es sah den in Luft gehüllten Shiva und gab ihm das Gift.

Ramayana Yuddha

आकारश्छाद्यमानोऽपि न शक्यो विनिगूहितुम् ।
बलाद्धि विवृणोत्येव भावमन्तर्गतं नृणाम् ॥

aakaarashchaadyamaano'pi na shakyo viniguuhitum |
balaaddhi vivrnotyeva bhaavamantargatam nrnaam ||

Auch verhüllt läßt Körpersprache sich nicht unterdrücken.
In den Menschen eingedrungene Gefühle brechen wieder mit Gewalt hervor.

Ratnabandhagara

अस्ति पुत्रो वशी यस्य भृत्यो भार्या तथैव च ।
अभावे सति संतोषः स्वर्गस्थोऽसौ महीतले ॥

asti putro vashii yasya bhrtyo bhaaryaa tathaiva ca |
abhaave sati samtoshah svargastho'sau mahiitale ||

Wer einen Sohn, Weib und Dienerschaft hat, die ihm gehorchen,
wer in der Kargheit zufrieden ist, hat schon auf dieser Erdoberfläche den Himmel erreicht.

Ratnabandhagara

असंमाने तपोवृद्धिः संमानाच्च तपःक्षयः ।
पूजया पुण्यहानिः स्यान्निन्दया सद्गतिर्भवेत् ॥

asammaane tapovrddhih sammaanaacca tapahkshayah |
puujayaa punyahaanih syaannindayaa sadgatirbhavet ||

Nicht anerkannt gedeiht der Büßer, aus Anerkennung schlägt Buße fehl.
In der Anbetung schwindet der Segen, aus Schmähung wird der gute Weg.

Bhagavata

असंकल्पाज्जयेत् कामं क्रोधं कामविवर्जनात् ।
अर्थानर्थेक्षया लोभं भयं तत्त्वावमर्शनात् ॥

asamkalpaajjayet kaamam krodham kaamavivarjanaat |
arthaanarthekshayaa lobham bhayam tattvaavamarshanaat ||

Wer sich nichts mehr vormacht, besiegt die Liebeslust, Lustverzicht besiegt den Zorn.
Die Gier besiegt, wer einsieht, daß Geld keinen Wert hat,
die Angst besiegt, wer die Wirklichkeit berührt.

Mahabharata Striparvan

अशोचयन् प्रतिकुर्वीत यदि पश्येत् पराक्रमम् ।
भैषज्यमेतद्दुःखस्य यदेतन्नानुचिन्तयेत्॥

ashocayan pratikurviita yadi pashyet paraakramam |
bhaishajyametadduhkhasya yadetannaanucintayet ||

Unbekümmert pariere er den Angriff sobald er ihn erkennt.
Das ist Balsam auf seine Wunden, wenn er darüber nicht lange nachsinnt.

Vishvagunadarsha

अशुभपुषि कलावप्यप्रमत्ताः स्वधर्माद्
अनुदिनमुपकारानाचरन्तो बुधानाम् ।
बहुजनपरिपुष्टौ बद्धदीक्षास्त एते
तनुसुखमपि हित्वा तन्वते देशसेवाम् ॥

ashubhapushi kalaavapyapramattaah svadharmaad
anudinamupakaaraanaacaranto budhaanaam |
bahujanaparipushtau baddhadiikshaasta ete
tanusukhamapi hitvaa tanvate deshasevaam ||

Zur unseligen Endzeit sogar gibt es solche, die nicht irre geworden an ihrer Bestimmung
Tag um Tag den Verständigen zu Hilfe eilen,
die durch Eid gebunden viel Volk satt zu machen,
ohne ihres körperlichen Wohls zu achten ihren Dienst am Lande leisten.