Samayocita: zum Ramayana

नानापुराणनिगमागमसम्मतं यद्रामायणे निगदितं क्वचिदन्यतोऽपि ।

स्वान्तःसुखाय तुलसी रघुनाथगाथाभाषानिबन्धमतिमञ्जुलमातनोति  ॥ ५२ ॥

naanaapuraananigamaagamasammatam yadraamaayane nigaditam kvacidanyato'pi | svaantahsukhaaya tulasii raghunaathagaathaabhaashaanibandhamatimanjulamaatanoti  || 52 ||

Was in vielen Puranas, den Veden und großen Traditionen vorgedacht,

klingt im Ramayana irgendwie anders.

Auf die Sage vom Raghufürsten konzentrierte, erfreuliche Gedanken zieht Göttin Tulasi herbei, sodass uns leicht ums Herze wird.

-->

Samayocita: Spezialeinheiten in die Vorhut

नाशयेत्कर्षयेच्छत्रून्दुर्गकण्टकमर्दनैः  ।

परदेशे प्रवेशे च कुर्यादाटविकान् पुरः  ॥ ५१ ॥

naashayetkarshayecchatruundurgakantakamardanaih  |

paradeshe praveshe ca kuryaadaatavikaan purah  || 51 ||

Vertreiben soll er und peinigen die Feinde mit Rohheit, Schärfe und Foltern.

In ein anderes Land einfallend schicke er Waldläufer vor.

-->

Samayocita: Marsch auf die Gefahr zu

नद्यद्रिवनदुर्गेषु यत्र यत्र भयं नृप  ।

तत्र तत्र च सेनानीर्यायाद् व्यूहीकृतैर्बलैः  ॥ ५० ॥

nadyadrivanadurgeshu yatra yatra bhayam nrpa  |

tatra tatra ca senaaniiryaayaad vyuuhiikrtairbalaih  || 50 ||

Wo vor schwer zugänglichen Flüssen, Felsen, Wäldern Gefahr droht, o König,

dorthin setze er sein Heer mit in Schlachtordnung gebrachten Truppen in Marsch!

-->

Mahabharata Udyogaparvan: die Leitkultur

न सा सभा यत्र न सन्ति वृद्धा

   न ते वृद्धा ये न वदन्ति धर्मम्  ।

नासौ धर्मो यत्र न सत्यमस्ति

   न तत् सत्यं यच्छलेनाभ्युपेतम्  ॥

na saa sabhaa yatra na santi vrddhaa

na te vrddhaa ye na vadanti dharmam  |

naasau dharmo yatra na satyamasti

na tat satyam yacchalenaabhyupetam  ||

Das ist kein Rat, in dem die Ältesten fehlen. 
Das sind keine Ältesten, die nicht Recht sprechen.
Das ist auch kein Recht, in dem nicht Wahrheit ist.

Das ist keine Wahrheit, die mit der Lüge hurt.

-->

Samayocita: schon sein Anblick macht neidisch

न वित्तं दर्शयेत्प्राज्ञः कस्यचित्स्वल्पमप्यहो  ।

मुनेरपि यतस्तस्य दर्शनाच्चलते मनः  ॥ ४८ ॥

na vittam darshayetpraajnah kasyacitsvalpamapyaho  |

munerapi yatastasya darshanaaccalate manah  || 48 ||

Ein kluger Mensch will irgendjemandes Geld, und sei es noch so wenig, gar nicht jeden Tag sehen.
Selbst eines Schweigers ruhiges Gemüt gerät bei seinem Anblick ins Wanken.

-->