Samayocita: Geldgier vs. Freiheit

सेवया धनमिच्छद्भिः सेवकैः पश्य यत्कृतं  ।

स्वातन्त्र्यं यच्छरीरस्य मूढैस्तदपि हारितम्  ॥ ५६ ॥

sevayaa dhanamicchadbhih sevakaih pashya yatkrtam  |

svaatantryam yacchariirasya muudhaistadapi haaritam  || 56 ||

Sieh doch, was geldgierige Diener mit ihrem Dienst erreicht haben:

Was sie an leiblicher Freiheit hatten, ließen die Narren sich nehmen!

Yogavasishtha

किंचित्कान्तान्नपानादिकलिलं कोमलं गृहे ।
व्रणे कीट इवासाद्य वयः कार्यं न भस्मसात् ॥

kimcit kaantaannapaanaadikalilam komalam grhe |
vrane kiita ivaasaadya vayah kaaryam na bhasmasaat ||

Vor allem ein Haufen Weiber, Fressen, Saufen, es sich zu Hause gemütlich machen
wie die Made in der Wunde? Macht was aus eurem Leben, eh ihr zu Asche verbrannt seid!

Subhashitaratnasamuccaya

काक आह्वयते काकान् याचको न तु याचकान् ।
काकयाचकयोर्मध्ये वरं काको न याचकः ॥

kaaka aahvayate kaakaan yaacako na tu yaacakaan |
kaakayaacakayormadhye varam kaako na yaacakah ||

Eine Krähe lädt Krähen zum Essen ein, ein Bettler die anderen Bettler aber nicht.
Sollt ich zwischen Krähe und Bettler wählen, so wäre die Krähe besser als der Bettler.

Hitopadesha Mitralabha

सेवेव मानमखिलं ज्योत्स्नेव तमो जरेव लावण्यं |
हरिहरकथेव दुरितं गुणशतमप्यर्थिता हरति ||

seveva maanamakhilam jyotsneva tamo jareva laavanyam |
hariharakatheva duritam gunashatamapyarthitaa harati ||

Wie Dienen jede Selbstachtung, Mondschein die Dunkelheit, Alter die Anmut,
jeder Schwank von Vishnu und Shiva die Schwermut, so rafft Geldgier hundert Talente dahin.

Mudrarakshasa

स्तुवन्ति श्रान्तास्याः क्षितिपतिमभूतैरपि गुणैः |
प्रवाचः कार्पण्याद्यदवितथवाचोऽपि पुरुषाः |
प्रभावस्तृष्णायाः स खलु सकलः स्यादितरथा
निरीहाणामीशस्तृणमिव तिरस्कारविषयः ||

stuvanti shraantaasyaah kshitipatimabhuutairapi gunair
pravaacah kaarpanyaadyadavitathavaaco'pi purushaah |
prabhaavastrshnaayaah sa khalu sakalah syaaditarathaa
niriihaanaamiishastrnamiva tiraskaaravishayah ||

Aus Opportunismus liebedienern ansonsten fromme und aufrechte Männer ihrem König seiner nichtvorhandenen Verdienste wegen.
Das macht bestimmt die Macht der Gier, obwohl es auch ganz anders geht:
Nichtig wie ein Grashalm ist der Herrscher für einen, der dem Sinnenreiz längst entsagt hat.

Hitopadesha Mitralabha

सुमहान्त्यपि शास्त्राणि धारयन्तो बहुश्रुताः |
छेत्तारः संशयानां च क्लिश्यन्ते लोभमोहिताः ||

sumahaantyapi shaastraani dhaarayanto bahushrutaah |
chettarah samshayaanaam ca klishyante lobhamohitaah ||

Selbst Vielhörer, wandelnde Lexika und Haarspalter leiden von Gier genarrt.

Subhashitani

शर्करास्वादमत्तेन मक्षिका चेदुपेक्ष्यते |
साकं प्रविश्य जठरं विपत्तिं तनुते न किम् ||

sharkaraasvaadamattena makshikaa cedupekshyate |
saakam pravishya jatharam vipattim tanute na kim ||

Eine aus Lust auf Süßes auf dem Zuckerklümpchen übersehene Fliege
gelangt mit diesem in den Magen, um von dort aus Schaden anzurichten.

Hitopadesha

लोभेन बुद्धिश्चलति लोभो जनयति तृषाम् |
तृषार्तो दुःखमाप्नोति परत्रेह च मानवः ||

lobhena buddhishcalati lobho janayati trshaam |
trshaarto duhkhamaapnoti paratreha ca maanavah ||

Gier erschüttert die Vernunft, Gier generiert die Sucht.
Der Suchtgeplagte leidet Not in dieser wie in jener Welt.

Subhashitani

लोभाविष्टो नरो वित्तं वीक्षते नैव चापदम् |
दुग्धं पश्यति मार्जारो यथा न लगुडाहतिम् ||

lobhaavishto naro vittam viikshyate na tu sankatam |
dugdham pashyati maarjaarii na tathaa lagudaahatim ||

Von Gier überwältigt sieht der Narr den Gewinn, und nicht das Risiko.
Die Katze sieht die Milch vor sich und nicht die Stockhiebe danach.

Manusmrti

लोभः स्वप्नोऽधृतिः क्रौर्यं नास्तिक्यं भिन्नवृत्तिका |
याचिष्णुता प्रमादश्च तामसं गुणलक्षणम् ||

lobhah svapno'dhrtih krauryam naastikyam bhinnavrttikaa |
yaacishnutaa pramaadashca taamasam gunalakshanam ||

Raffgier, Verschlafen, Untreue, Grausamkeit, Gottesleugnung, abgebrochene Karriere,
Schnorren und Versoffenheit deuten auf finstere Eigenschaft.

Vishnupurana

या दुस्त्यजा दुर्मतिभिर्या न जीर्यति जीर्यत: ।
तां तृष्णां संत्यजेत्प्राज्ञ: सुखेनैवाभिपूर्यते ॥

yaa dustyajaa durmatibhiryaa na jiiryati jiiryatah |
taam trshnaam santyajet praajnah sukhenaivaabhipuuryate ||

Pessimisten werden sie nicht recht los, auch wird sie im Greisenalter nicht älter.
Diese Gier abschütteln kann der Erkennende und wird von Glück ganz erfüllt.

Subhashitasudhanidhi

याचना हि पुरुषस्य महत्वं
नाशयत्यखिलमेव तथा हि ।
सद्य एव भगवानपि विष्णुर्
वामनो भवति याचितुमिच्छन् ॥

yaacanaa hi purushasya mahatvam
naashayatyakhilameva tathaa hi |
sadya eva bhagavaanapi vishnur
vaamano bhavati yaacitumicchan ||

Bettelei läßt eines Mannes Würde sofort zusammenschrumpfen.
Eben noch Gott, wird Vishnu, gerade als er betteln will, zu Zwerg Vamana.

Subhashitasudhanidhi

न हि पूरयितुं शक्यः लोभः प्रीत्या कथंचन ।
नित्यगम्भीरतोयाभिरापगाभिरिवाम्बुधिः ॥

na hi puurayitum shakyah lobhah priityaa kathamcana |
nityagambhiiratoyaabhiraapagaabhirivaambudhih ||

Gier wird nie richtig befriedigt, wenn man ihr nachgibt,
wie auch das Meer trotz ewigen Zustroms mächtiger Wassermassen nicht voll wird.