Samayocita: richtig schenken trägt Früchte

मरुस्थल्यां यथा वृष्टिः क्षुधार्ते भोजनं तथा  ।

दरिद्रे दीयते दानं सफलं पाण्डुनन्दन  ॥ ५ ॥

marusthalyaam yathaa vrshtih kshudhaarte bhojanam tathaa  |

daridre diiyate daanam saphalam paandunandana  || 5 ||

Wie Regen in der Wüste, Nahrung dem Darbenden,

trägt Früchte, was du dem Bedürftigen schenkst, o Freude der Pandus.

-->

Samayocita: der Dank für frühere gute Taten

भवेऽस्मिन् पवनभ्रान्तवीचिविभ्रमभङ्गुरे  ।

जायते पुण्ययोगेन परार्थे जीवितव्ययः  ॥ ६ ॥

bhave'smin pavanabhraantaviicivibhramabhangure  |

jaayate punyayogena paraarthe jiivitavyayah  || 6 ||

In so einem stürmisch aufgewühlten von Wellen der Gewalt gebrochenen Dasein

entsteht dank früherer guter Taten einer, der sein Leben zum Wohl der anderen aufgibt.

-->

Canakya, Samayocita: Gier ermüdet

न निर्मिता केन न दृष्टपूर्वा न श्रूयते हेममयी कुरङ्गी  ।तथापि तृष्णा रघुनन्दनस्य विनाशकाले विपरीतबुद्धिः  ॥ ३७ ॥

nirmitaa kena na drshtapuurvaa na shruuyate hemamayii kurangii |

tathaapi trshnaa raghunandanasya vinaashakaale vipariitabuddhih  || 37 ||

Ungeschaffen, von keinem zuvor gesehen oder gehört worden war die goldene Gazelle, als zu ihrem Todeszeitpunkt die Gier des Raghulieblings Wachheit in ihr Gegenteil verkehrt.

-->

Hitopadesha: aus der Bestimmung noch einen Nutzen schlagen

धनानि जीवितं चैव परार्थे प्राज्ञः उत्सृजेत्  ।
सन्निमित्तं वरं त्यागो विनाशे नियते सति  ॥

dhanaani jiivitam caiva paraarthe praajnah utsrjet  |

sannimittam varam tyaago vinaashe niyate sati  ||

Geld und Leben sollte ein kluger Mensch für höhere Ziele lassen.

Am Besten ist, an eine gute Sache zu verlieren, was für den Verlust bestimmt ist.

-->

Drshtantakalika

संतुष्यत्युत्तमः स्तुत्या धनेन महताऽधमः ।
प्रसीदन्ति जपैर्देवा बलिना भूतविग्रहाः ॥

santushyatyuttamah stutyaa dhanena mahata adhamah |
prasiidanti japair devaa balinaa bhuutavigrahaah ||

Den oben vergnügt der Lobgesang, den unten die Macht, die ihm das Geld verlieh.
Gebete machen Götter, Opfer böse Geister dir geneigt.

Pancaratra

इक्ष्वाकुशर्यातिययातिराममान्धातृनाभागनृगाम्बरीषाः।
एते सकोशाः पुरुषाः सराष्ट्राः नष्टाः शरीरैः क्रतुभिर्धरन्ते ॥

ikshvaaku sharyaati yayaati raama maandhaatr naabhaaga nrga ambariishaah |
ete sakoshaah prushaah saraashtraah nashtaah shariiraih kratubhir-dharante ||

Ikshvaku, Sharyati, Yayati, Rama, Mandhatr, Nabhaga, Nrga und Ambarisha
waren alles Männer mit Schätzen und gingen zugrunde mit ihren Königreichen. Sie halten sich ihre Körper aufopfernd.

Hitopadesha Sandhi

अश्वमेधसहस्राणि सत्यं च तुलया धृतं ।
अश्वमेधसहस्रस्य सत्यमेवातिरिच्यते ॥

ashvamedhasahasraani satyam ca tulayaa dhrtam |
ashvamedhasahasrasya satyamevaatiricyate ||

Legte gegen tausend Pferdeopfer man die Wahrheit auf die Waage,
so wöge die Wahrheit schwerer als tausend Pferdeopfer.