Ramayanamanjari Aranya

अभावावधयो भावा निधनावधि जीवितम् ।
अविवेकस्त्वनवधिर्येनायं जायते भ्रमः ॥

abhaavaavadhayo bhaavaa nidhanaavadhi jiivitam |
avivekastvanavadhiryenaayam jaayate bhramah ||

Dinge kommen mit einem klar definierten Verfallsdatum in die Welt.
Allein die Unvernunft will kein Ende nehmen. Daher die ganze Verwirrung.

Pancatantra Mitrabheda

अनेकदोषोदुष्टोऽपि कायः कस्य न वल्लभः ।
कुर्वन्नपि व्यलीकानि यः प्रियः प्रिय एव सः ॥

anekadoshodushto'pi kaayah kasya na vallabhah |
kurvannapi vyaliikaani yah priyah priya eva sah ||

Von mehr als einer Fäulnis befallen ist uns der Leib immer noch der Liebste.
Allen Problemen, die er uns bereitet, zum Trotz: Einmal lieb, ist er uns immer lieb.

Subhashitasudhanidhi

अनुगन्तुं सतां वर्त्म यदि कृत्स्नं न शक्यते ।
स्वल्पमप्यनुगन्तव्यं मार्गस्थो नावसीदति ॥

anugantum sataam vartma yadi krtsnam na shakyate |
svalpamapyanugantavyam maargastho naavasiidati ||

Wer den ganzen Weg der Edlen nicht mitgehen kann,
gehe ihn doch ein Stück weit mit, denn so bleibt er auf dem Weg und stürzt nicht ab.

Mahabharata Udyoga

अनाहूतः प्रविशति अपृष्टो बहु भाषते ।
अविश्वस्ते विश्वसिति मूढचेता नराधमः ॥

anaahuutah pravishati aprshto bahu bhaashate |
avishvaste vishvasiti muudhacetaa naraadhamah ||

Ungerufen erscheint er, ungefragt redet er viel,
nicht Vertrauenswürdigen vertraut dieser arme Irre.

Ramayana Uttarakanda

अध्रुवे हि शरीरे यो न करोति तपोऽर्जनम् ।
स पश्चात्ताप्यते मूढो मृतो दृष्ट्वात्मनो गतिम् ॥

adhruve hi shariire yo na karoti tapo'rjanam |
sa pashcaattapyate muudho mrto drshtvaatmano gatim ||

Wer bei zerfallendem Leib nichts tut, was ihm Glut verschafft,
ist ein Trottel und brennt später umso mehr, tot und seinen Weg betrachtend.

Ratnasamuccaya

अर्थी करोति दैन्यं लब्धार्थो गर्वमपरितोषं च ।
नष्टधनोऽस्ति सशोकः सुखमास्ते निःस्पृहः पुरुषः ॥

arthii karoti dainyam labdhaartho garvamaparitosham ca |
nashtadhano'sti sashokah sukhamaaste nihsprhah purushah ||

Der Reiche besorgt seinen Schwermut selbst. Sobald er Geld hat, ist er arrogant und unzufrieden. Hat er Geld verloren, leidet er Not. Glücklich ist der Anspruchslose.

Subhashitani

अत्यन्तमतिमेधावी त्रयाणां एकमश्नुते ।
अल्पायुर्वा दरिद्रो वा ह्यनपत्यो न संशयः ॥

atyantamatimedhaavii trayaanaam ekamashnute |
alpaayurvaa daridro vaa hyanapatyo na samshayah ||

Neunmalkluge kosten immer eines von diesen dreien aus:
kurzes Leben, Armut oder Kinderlosigkeit.