Ratnabandhagara

वीणेव श्रोत्रहीनस्य लोलाक्षीव विचक्षुषः ।
व्यसोः कुसुममालेव श्रीः कदर्यस्य निष्फला ॥

viineva shrotrahiinasya lolaakshiiva vicakshushah |
vyasoh kusumamaaleva shriih kadaryasya nishphalaa ||

Wie Lautenklang für den, der nichts mehr hört, wie die mit dem verliebten Blick für den, der nichts mehr sieht, wie ein Blumenkranz für den, der nicht mehr lebt, ist die Fülle so fruchtlos für den, der noch nie gab.

Shankara

तज्ज्ञानं प्रशमकरं यदिन्द्रियाणां
तज्ज्ञेयं यदुपनिषत्सु निश्चितार्थम् ।
ते धन्या भुवि परमार्थनिश्चितेहाः
शेषास्तु भ्रमनिलये परिभ्रमन्तः ॥

tajjnaanam prashamakaram yadindriyaanaam
tajjneyam yadupanishatsu nishcitaartham |
te dhanyaa bhuvi paramaarthanishcitehaah
sheshaastu bhramanilaye paribhramantah ||

Wahre Erkenntnis kann alles Triebhafte sich setzen lassen,
erkannt werden sollte, was in den Upanischaden bestimmt wird.
Es sind Denker in der Welt, die urteilen klar über die höchste Wahrheit,
der Rest irrt hinter Irrtümern her.

Manusmrti

विषादप्यमृतं ग्राह्यं बालादपि सुभाषितम् ।
अमित्रादपि सद्वृत्तं अमेध्यादपि काञ्चनम् ॥

vishaadapyamrtam graahyam baalaadapi subhashitam |
amitraadapi sadvrttam amedhyaadapi kaancanam ||

Dem Gift will Lebenswasser, dem Kinde noch manch schöner Spruch,
dem Feind sogar noch edler Wandel, dem Abfall Gold entnommen sein.

Nitisara

विषं विषेण व्यथते वज्रं वज्रेण भिद्यते ।
गजेन्द्रो दृष्टसारेण गजेन्द्रेणैव बध्यते ॥

visham vishena vyathate vajram vajrena bhidyate |
gajendro drshtasaarena gajendrenaiva badhyate ||

Gift neutralisiert das Gegengift, Diamanten schneiden Diamanten,
den Elefantenbullen bändigt eines andern Elefanten bewährte Kraft.

Bharatamanjari Udyoga

विवेकालङ्कृतं चेतो रूपं गुणविवर्धितम् ।
सुहृद्बन्धुवृत्ता लक्ष्मीर्लक्षणं पुण्यकर्मणाम् ॥

vivekaalangkrtam ceto ruupam gunavivardhitam |
suhrdbandhuvrttaa lakshmiirlakshanam punyakarmanaam ||

Vernunftdekoriert ihr Empfinden, die Schönheit talentgenährt,
die Göttin der Fülle weisen sie hin auf Freunde und Verwandte und tragen der Wohltäter Kennmal.

Mahabharata Karnaparvan

विवाहकाले रतिसंप्रयोगे
प्राणात्यये सर्वधनापहारे ।
विप्रस्य चार्थे ह्यनृतं वदेत
पञ्चानृतान्याहुरपातकानि ॥

vivaahakaale ratisamprayoge
praanaatyaye sarvadhanaapahaare |
viprasya caarthe hyanrtam vadeta
pancaanrtaanyaahurapaatakaani ||

Bei der Hochzeitsfeier, beim lustigen Liebesakt, bei Gefahr für Leib und Leben,
wenn das ganze Geld weg ist und um einen Brahmanen zu retten
kann man die Unwahrheit sagen.
Dann gelten die fünf Lügen nicht als Sündenfall.

Mahabharata Adiparvan

विरूपो यावदादर्शे नात्मनः पश्यते मुखम् ।
मन्यते तावदात्मानमन्येभ्यो रूपवत्तरम् ॥

viruupo yaavadaadarshe naatmanah pashyate mukham |
manyate taavadaatmaanamanyebhyo ruupavattaram ||

Solange ein häßlicher Mensch sein Maul nicht im Spiegel sah
meint er schöner zu sein als all die andern da.