Ratnabandhagara

संभोजनं संकथनं संप्रश्नोऽथ समागमाः ।
ज्ञातिभिः सह कार्याणि न विरोधः कदाचन ॥

sambhojanam samkathanam samprashno'tha samaagamaah |
jnaatibhih saha kaaryaani na virodha kadaacana ||

Mit intelligenten Menschen gemeinsam essen, Meinungen austauschen, uns auch befragen, einander besuchen: Das sollten wir tun, und die Beziehungen nie abbrechen lassen.

Drshtantakalika

स्वभावसुन्दरं वस्तु न संस्कारमपेक्षते ।
मुक्तारत्नस्य शाणाश्मघर्षणं नोपयुज्यते ॥

svabhaavasundaram vastu na samskaaramapekshate |
muktaaratnasya shaanaashmagharshanam nopayujyate ||

Das von sich aus Schöne erwartet nicht, noch aufpoliert zu werden.
Der Edelperle wird ein Wetzsteinschliff nicht angetan.

Hitopadesha Mitralabha

स बन्धुर्यो विपन्नानां आपदुद्धरणक्षमः ।
न तु दुर्विहितातीतवस्तूपालम्भपण्डितः ॥

sa bandhuryo vipannaanaam aapaduddharanakshamah |
na tu durvihitaatiita vastuupalambhapanditah ||

Ein Freund ist, wer Verunglückte bereitwillig aus dem Loch zieht,
und nicht, wer des Unglücklichen nicht achtend den Finger belehrend in die Wunde legt.

Mahabharata Udyoga

संपन्नतरमेवान्नं दरिद्रा भुञ्जते सदा ।
क्षुत् स्वादुतां जनयति सा चाढ्येषु सुदुर्लभा ॥

sampannataramevaannam daridraa bhunjate sadaa |
kshut svaadutaam janayati saa ca aathyeshu sudurlabhaa ||

Was die Armut auch immer verzehrt, es ist ein Leckerbissen.
Hunger verleiht ihm einen Wohlgeschmack, den der Satte wohl immer missen wird.

Bhagavata

सध्रीचीनो ह्ययं लोके पन्थाः क्षेमोऽकुतोभयः ।
सुशीलाः साधवो यत्र नारायणपरायणाः ॥

sadhriiciino hyayam loke panthaah kshemo'kutobhayah |
sushiilaah saadhavo yatra naaraayanaparaayanaah ||

Der richtige Weg in dieser Welt zum gemeinsamen Ziel, dem man entspannt und frei von Ängsten folgen kann, ist der, den würdige, edle Menschen gehen, die unterwegs zum Höchsten sind - zu Gott.

Ratnabandhagara

सद्भावेन जयेन्मित्रं सद्भावेन च बान्धवान् ।
स्त्रीभृत्यान् दानमानाभ्यां दाक्षिण्येनेतरं जनम् ॥

sadbhaavena jayenmitram sadbhaavena ca baandhavaan |
striibhrtyaan daanamaanaabhyaam daakshinyenetaram janam ||

Mit Güte kannst du den Freund, mit Güte die Verwandten, Frauen mit Schenken, Diener mit Achtung, und die anderen alle mit Gewandheit gewinnen.

Drshtantakalika

संतुष्यत्युत्तमः स्तुत्या धनेन महताऽधमः ।
प्रसीदन्ति जपैर्देवा बलिना भूतविग्रहाः ॥

santushyatyuttamah stutyaa dhanena mahata adhamah |
prasiidanti japair devaa balinaa bhuutavigrahaah ||

Den oben vergnügt der Lobgesang, den unten die Macht, die ihm das Geld verlieh.
Gebete machen Götter, Opfer böse Geister dir geneigt.