Thursday, November 7, 2013

Bhartrhari Murkhapaddhati

शिरः शार्वं स्वर्गात्पशुपतिशिरस्तः क्षितिधरं
महीध्रादुत्तुङ्गादवनिमवनेश्चापि जलधिम् ।
अधोऽधो गङ्गेयं पदमुपगता स्तोकमथवा
विवेकभ्रष्टानां भवति विनिपातः शतमुखः ॥


shirah shaarvam svargaatpashupatishirastah kshitidharam
mahiidhraaduttungaadavanimavaneshcaapi jaladhim |
adho'dho gangeyam padamupagataa stokamathavaa
vivekabhrashtaanaam bhavati vinipaatah shatamukhah ||

Vom Himmel herab auf Shivas, des Herrn der Herden Haupt, von da gegen den Weltenberg,
von den lichten Höhen des Gebirges über geneigte Ebenen ins Meer sich ergießend
geht tiefer und tiefer die Flußgöttin Ganga diesen Schritt zum Tropfen zurück.
Hundertgesichtig ist der Absturz derer, die den Verstand verloren.

Tuesday, November 5, 2013

Bhartrhari Murkhapaddhati

कृमिकुलचितं लालाक्लिन्नं विगन्धिजुगुप्सितं
निरुपमरसं प्रीत्या खादन्नरास्थि निरामिषम् ।
सुरपतिमपि श्वा पार्श्वस्थं विलोक्य न शङ्कते
न हि गणयति क्षुद्रो जन्तुः परिग्रह फल्गुताम् ॥


krmikulacitam laalaaklinnam vigandhijugupsitam
nirupamarasam priityaa khaadannaraasthiniraamisham |
surapatimapi shvaa paarshvastham vilokya na shankate
na hi ganayati kshudro jantuh parigrahaphalgutaam ||

Ihren von Maden wimmelnden, von Geifer triefenden, stinkenden, Ekel erregenden,
höchst aromatischen gleichwohl fleischlosen Menschenknochen genüßlich benagend
schaut Indras Hündin gar neben ihm liegend nicht zu ihm auf, fürchtet
und beachtet ihn nicht, wie jede arme Kreatur, die wertlosen Mist umschlungen hält.

Bhartrhari Murkhapaddhati

यदा किंचिज्ज्ञोऽहं द्विप इव मदान्धः सम्भवं
तदा सर्वज्ञोऽस्मीत्यभवदवलिप्तं मम मनः ।
यदा किंचित्किंचिद्बुधजनसकाशादवगत
तदा मूर्खोऽस्मीति ज्वर इव मदो मे व्यपगतः ॥


yadaa kimcijjno'ham dvipa iva madaandhah sambhavam
tadaa sarvajno'smiityabhavadavaliptam mama manah |
yadaa kimcitkimcidbudhajanasakaashaadavagata
tadaa muurkho'smiiti jvara iva mado me vyapagatah ||

Als ich das Liebesleben nur wenig verstand, war ich der brunftblinde, zweimal saufende Elefant "Ich bin allwissend!", während mein Herz voll Hochmut war.
Als ich später auf Leute traf, die etwas mehr davon wußten, war ich
"Wie dumm ich bin!", und mein Wahn klang wie Fieber wieder ab.

Monday, November 4, 2013

Bhartrhari Murkhapaddhati

स्वायत्तमेकान्तगुणं विधात्रा विनिर्मितं छादनमज्ञतायाः ।
विशेषतः सर्वविदां समाजे विभूषणं मौनमपण्डितानाम् ॥


svaayattamekaantagunam vidhaatraa vinirmitam chaadanamajnataayaah |
visheshatah sarvavidaam samaaje vibhuushanam maunamapanditaanaam ||

Eine einzige von jedem selbst abhängige Eigenschaft ist vom großen Verteiler angelegt:
Das Schweigen, Verkleidung der Unkenntnis, besonders in einem Haufen Allwissender Zierde der Ahnungslosen.

Sunday, November 3, 2013

Bhartrhari Murkhapaddhati

व्यालं बालमृणालतन्तुभिरसौ रोद्धुं समुज्जृम्भते
छेत्तुं वज्रमणीञ्छिरीषकुसुमप्रान्तेन सन्नह्यते ।
माधुर्यं मधुबिन्दुना रचयितुं क्षाराम्बुधेरीहते
नेतुं वाञ्छति यः खलान्पथि सतां सूक्तैः सुधास्यन्दिभिः ॥


vyaalam baalamrnaalatantubhirasau roddhum samujjrmbhate
chettum vajramaniinchiriishakusumapraantena sannahyate |
maadhuryam madhubindunaa racayitum kshaaraambudheriihate
netum vaanchati yah khalaanpathi sataam suuktaih sudhaasyandibhih ||

Tobende Elefanten mit Seerosenfibern zu fesseln schickt sich an,
Diamanten mit einem Akazienblütenblätterrand zu schneiden nimmt auf sich,
des salzigen Meeres Süße mit einem Honigtropfen erzwingt, wer mit vor Nektar überfließenden Worten Schurken auf den Pfad der Edlen führen will.

Saturday, November 2, 2013

Bhartrhari Murkhapaddhati

लभेत सिकतासु तैलमपि यत्नतः पीडयत्
पिबेच्च मृगतृष्णिकासु सलिलं पिपासार्दितः ।
कदाचिदपि पर्यटञ्छशविषाणमासादयेत्
न तु प्रतिनिविष्टमूर्खजनचित्तमाराधयेत् ॥


labheta sikataasu tailamapi yatnatah piidayat
pibecca mrgatrshnikaasu salilam pipaasaarditah |
kadaacidapi paryatanchashavishaanamaasaadayet
na tu pratinivishtamuurkhajanacittamaaraadhayet ||

Wer fest genug drückt, holt sich Öl aus dem Sand.
Wer nach Wasser schmachtet, trinkt noch aus Luftspiegelungen.
Wer lange genug wandert, findet irgendwann das Hasenhorn.
Nur einen in Vorurteilen Erstarrten brächte keiner mehr zur Vernunft.

Friday, November 1, 2013

Bhartrhari Murkhapaddhati

प्रहस्य मणिमुद्धरेन्मकरवक्रदंष्ट्रान्तरात्
समुद्रमपि सन्तरेत्प्रचलदूर्मिमालाकुलम् ।
भुजङ्गमपि कोपितं शिरसि पुष्पवद्धारये
न्न तु प्रतिनिविष्टमूर्खजनचित्तमाराधयेत् ॥


prahasya manimuddharenmakaravakradanshtraantaraat
samudramapi santaretpracaladuurmimaalaakulam |
bhujangamapi kopitam shirasi pushpavaddhaarayen
na tu pratinivishtamuurkhajanacittamaaraadhayet ||

Munter entrissen Diamanten wir schiefen Krokodilreißzähnen.
Von Riesenwogen überrollte Meere querten wir, die bissige Schlange gar trügen als Blume wir noch auf dem Haupt. Nur ein seiner Vorurteile wegen blödes Volk brächten wir nicht zur Vernunft.