Pancatantra Mitrabheda

न स्वल्पस्य कृते भूरि नाशयेन्मतिमान् नरः ।
एतदेवात्रपाण्दित्यं यत्स्वल्पाद्भूरिरक्षणम् ॥

na svalpasya krte bhuuri naashayenmatimaan narah |
etadevaatrapaandityam yatsvalpaadbhuurirakshanam ||

Ein Vernünftiger läßt sich das Geschäft seines Lebens nicht durch Kleinkram zerstören.
Die Meisterschaft liegt nun einmal darin, das Wichtige vor dem Belanglosen zu retten.

Pancatantra Mitrabheda

नष्टं मृतमतिक्रान्तं नानुशोचन्ति पण्डिताः ।
पण्डितानां च मूर्खाणां विशेषोऽयं यतः स्मृतः ॥

nashtam mrtamatikraantam naanushocanti panditaah |
panditaanaam ca muurkhaanaam vishesho'yam yatah smrtah ||

Meister jammern nicht über Verlust, Tod oder Niederlage.
Das ist ja gerade der Unterschied zwischen Meistern und Stümpern.

Pancatantra Aparikshatakaraka

न यत्रास्ति गतिर्वायो रश्मीनां च विवस्वतः।
तत्रापि प्रविशत्याशु बुद्धिर्बुद्धिमतां सदा ॥

na yatraasti gatirvaayo rashmiinaam ca vivasvatah |
tatraapi pravishatyaashu buddhirbuddhimataam sadaa ||

Wohin kein Wind mehr geht und der Sonne Strahlen nicht mehr scheinen,
dorthin dringt im Nu und immer wieder die Vernunft der Vernunftbegabten.

Subhashitani

न देवा दण्डमादाय रक्षन्ति पशुपालवत् ।
यं हि रक्षितुमिच्छन्ति बुद्ध्या संयोजयन्ति ॥

na devaa dandamaadaaya rakshanti pashupaalavat |
yam hi rakshitumicchanti buddhyaa samyojayanti ||

Götter nehmen keine Peitsche um wie die Viehtreiber ihre Herde zu hüten.
Wen sie behüten wollen, rüsten sie mit Intelligenz aus.

Manusmrti

न तेन वृद्धो भवति येनास्य पलितं शिरः ।
यो वै युवाप्यधीयानस्तं देवाः स्थविरं विदुः ॥

na tena vrddho bhavati yenaasya palitam shirah |
yo vai yuvaapyadhiiyaanastam devaah sthaviram viduh ||

Nur weil einer ein graues Haupt hat ist er noch lange kein weiser Alter.
Wer allerdings, obwohl jung, gut lernt, den erkennen die Götter schon als gestandenen Mann.

Pancatantra Mitrabheda

न तच्छस्त्रैः न नागेन्द्रैर्न हयैः न पदातिभिः ।
कार्यं संसिद्धिमभ्येति यथा बुद्ध्या प्रसाधितम् ॥

na tacchastraih na naagendrairna hayaih na padaatibhih |
kaaryam samsiddhimabhyeti yathaa buddhyaa prasaadhitam ||

Nicht mit Waffen, nicht mit Elefanten, nicht mit Rössern und nicht mit Fußsoldaten
läßt ein Werk sich so vollenden als hätte man Vernunft gebraucht.

Manusmrti

धर्मार्थौ यत्र न स्यातां शुश्रूषावाऽपि तद्विधा ।
तत्र विद्या न वक्तव्या शुभं बीजमिवोषरे ॥

dharmaarthau yatra na syaataam shushruushaavaa'pi tadvidhaa |
tatra vidyaa na vaktavyaa shubham biijamivoshare ||

Wo Pflicht und Erwerb fehlen und Gehörtes nicht ernstgenommen wird,
darf kein Wissen ausgesprochen werden, sonst fiele gute Saat auf salzigen Boden.