Suktimuktavali: Sieg über sich selbst

शौर्यं स्वभावविजय इति हि मतं तत्कथं तदीय जयः

यद्वत्पुष्पात्सुफले जाते पुष्पच्छदा विशुष्य निपतन्ति  ।

तद्वत्परमेशांशो यथा यथाऽन्तस्समुल्लसति

लय एव जयः स्यात् तथा तथा स्वस्वभावस्य  ॥

shauryam svabhaavavijaya iti hi matam tatkatham tadiiya jayah

yadvatpushpaatsuphale jaate pushpacchadaa vishushya nipatanti  |

tadvatparameshaamsho yathaa yathaa'ntassamullasati

laya eva jayah syaat tathaa tathaa svasvabhaavasya  ||

Heldenmut ist Sieg über die eigene Natur. Das anerkennend weiß man, was Sieg ist.

Bevor einer Blüte schöne Frucht entwachse, müssen Blütenblätter trocken fallen.

Damit nur ein Teil Gottes in deinem Innern scheine

sollst du, was an dir hängt, wie nur ureigene Natur es kann, besiegen.

Suktimuktavali: Ein treues Weib

क्षुध्र तृदाशा कुटुम्बिन्य

मयि जीवति नान्यगाः  ।

तस्माताशा महासाध्वी

कदाचित् मां न मुञ्चति  ॥

kshudhra trdaashaa kutumbinya

mayi jiivati naanyagaah  |

tasmaataashaa mahaasaadhvii

kadaacit maam na muncati  ||

Hunger, Durst und Liebessehnen sind wie Eheweiber, die bei mir leben und zu keinem andern gehen. Die treueste von ihnen ist die Liebessehnsucht. Die verläßt mich nie.

Samayocita: Gebet um Erkenntnis, Beseitigung von Feinden, Weisheit

ज्ञानं ददातु सततं कमलापतिर्मे

शत्रुं विनाशयतु मे नगजाधवश्रीः  ।

विघ्नं विधारयतु शम्भुसुतः समस्तं

विद्यां ददातु विमलां किल भारती मे  ॥ १ ॥

jnaanam dadaatu satatam kamalaapatirme

shatrum vinaashayatu me nagajaadhavashriih  |

vighnam vidhaarayatu shambhusutah samastam

vidyaam dadaatu vimalaam kila bhaaratii me  || 1 ||

Erkenntnis soll der Lakshmigatte mir stets geben;

der edle Felsenbrecher soll meinen Feind vernichten;

aufgereihte Hindernisse soll der Shambhusohn zertrampeln;

nur reine Weisheit soll die Göttin der Rede mir noch geben.

Yashastilaka: Tat und Erkenntnis

हतं ज्ञानं क्रियाशून्यं हता चाज्ञानिनः क्रिया  ।

धावन्नप्यन्धको नष्टः पश्यन्नपि च पङ्गुकः    ॥

hatam jnaanam kriyaashuunyam hataa caajnaaninah kriyaa  |

dhaavannapyandhako nashtah pashyannapi ca pangukah    ||

Vernunft ohne Konsequenz bringt nichts. Konsequenz ohne Vernunft bringt auch nichts.

Ein Blinder rennt und ist verloren, ein Lahmer sieht und ist es auch.

Samayocita: Die Stützen des Reichs

स्वाम्यमात्यश्च राष्ट्रं च दुर्गं कोशो बलं सुहृत्  ।

राज्याङ्गानि प्रकृतयः पौराणां श्रेणयोऽपि च  ॥ ९८ ॥

svaamyamaatyashca raashtram ca durgam kosho balam suhrt  |

raajyaangaani prakrtayah pauraanaam shrenayo'pi ca  || 98 ||

Lehrer, Minister, Territorium und Burg, Schatz, Heer und guter Freund

sind des Reiches Bestandteile. Untertanen und Gilden der Stadtbewohner aber auch.