Samayocita: Orientierungshilfen

पोतो दुस्तरवारिराशितरणे दीपोऽन्धकारागमे

निर्वाते व्यजनं मदान्धकरिणां दर्पोपशान्त्यै सृणिः  ।

इत्थं तद्भुवि यस्य नास्ति विधिना नोपायचिन्ता कृता

मन्ये दुर्जनचित्तवृत्तिहरणे धातापि भग्नोद्यमः  ॥ ५२ ॥

poto dustaravaariraashitarane diipo'ndhakaaraagame

nirvaate vyajanam madaandhakarinaam darpopashaantyai srnih  |

ittham tadbhuvi yasya naasti vidhinaa nopaayacintaa krtaa

manye durjanacittavrttiharane dhaataapi bhagnodyamah  || 52 ||

Ein Boot, um schwer passierbare Wassermassen zu queren, eine Lampe bei anbrechender Dunkelheit, 
ein Wedel, der Kühlung fächelt, der Stachelhaken, um den Übermut brunftblinder Elefantenbullen zu zähmen: 
Wer also auf dieser Welt keine Methode und nicht über Abhilfe nachgedacht hat, 
wird auf schurkische Absicht, auf Raub des Lebensunterhalts verfallen.

Da ist selbst der Schöpfer mit seiner Mühe gescheitert.

-->

Samayocita: von Schurken und Schmeißfliegen

प्राक् पादयोः पतति खादति पृष्ठमांसं

   कर्णे कलं किमपि रौति शनैर्विचित्रम्  ।

छिद्रं निरूप्य सहसा प्रविशत्यशङ्कः

   सर्वं खलस्य चरितं मशकः करोति  ॥ ३५ ॥

praak paadayoh patati khaadati prshthamaansam

karne kalam kimapi rauti shanairvicitram  |

chidram niruupya sahasaa pravishatyashankah

sarvam khalasya caritam mashakah karoti  || 35 ||

Eben erst auf beiden Beinen gelandet, beißt er einen schon ins Hinterteil.

Im Ohr ein Summen erst, dröhnt er bald ganz gewaltig.

Kaum hat er ein Loch entdeckt, stößt er unweigerlich darein.

Das ganze Verhalten eines Schurken: Die Schmeißfliege macht es vor.

-->

Bhattenduraja

आदाय वारि परितः सरितां मुखेभ्यः
किं नाम साधितमनेन महार्णवेन ।
क्षारीकृतं च वडवा दहने हुतं च
पाताळमूलकुहरे विनिवेशितं च ॥

aadaaya vaari paritah saritaam mukhebhyah
kim naama saadhitamanena mahaarnavena |
kshaariikrtam ca vadavaa dahane hutam ca
paataalamuulakuhare viniveshitam ca ||

Was macht eigentlich der große Ozean mit all dem Wasser,
das ihm aus Flußmündungen zufließt?
Salzig macht er's, speist das Unterseefeuer aus dem Stutenmaul damit
und verteilt es an die Unholde im Untergrund.

Bodhicaryavatara

विषं रुधिरमासाद्य प्रसर्पति यथा तनौ ।
तथैव छिद्रमासाद्य दोषश्चित्ते प्रसर्पति ॥

visham rudhiramaasaadya prasarpati yathaa tanau |
tathaiva chidramaasaadya doshascitte prasarpati ||

Gift geht sofort ins Blut, um sich im Körper zu verteilen.
Das Böse dringt in jeden Spalt, um im Geist sich zu verkriechen.

Kuvalayananda

कपिरपि च कापिशायनमदमत्तो वृश्चिकेन संदष्टः ।
अपि च पिशाचग्रस्तः किं ब्रूवो वैकृतं तस्य ॥

kapirapi ca kaapishaayanamadamatto vrshcikena sandashtah |
api ca pishaacagrastah kim bruuvo vaikrtam tasya ||

Er ist wohl ein Affe, von Schnaps schwer betrunken, vom Skorpion gestochen
und obendrein vom bösen Geist besessen: Sag, zu welchen Auswüchsen ist der noch fähig?

Nagananda

सर्वाशुचि निधानस्य कृतघ्नस्य विनाशिनः ।
शरीरकस्यापि कृते मूढाः पापानि कुर्वते ॥

sarvaashuci nidhaanasya krtaghnasya vinaashinah |
shariirakasyaapi krte muudhah paapaani kurvate ||

Stumpfsinnig begeht einer Verbrechen für flüchtigen Körperreiz allein,
ein Undankbarer, am schmutzigsten von allen Geschäften sich noch bereichernd.

Pancatantra Kakolukiya

वृक्षांश्छित्वा पशून्हत्वा कृत्वा रुधिरकर्दमं ।
यद्येवं गम्यते स्वर्गे नरकः केन गम्यते ॥

vrkshaanshchitvaa pashuunhatvaa krtvaa rudhirakardamam |
yadyevam gamyate svarge narakah kena gamyate ||

Sie haben Bäume abgehackt, Vieh geschlachtet, Blutbäder angerichtet:
Wenn die in den Himmel kommen, wer fährt dann noch zur Hölle?

Vishnupurana

मनःप्रीतिकरः स्वर्गः नरकास्तिद्विपर्यायः ।
नरकस्वर्गसंज्ञे वै पापपुण्ये द्विजोत्तम ॥

manahpriitikarah svargah narakaastidviparyaayah |
narakasvargasamjne vai paapapunye dvijottama ||

Der Himmel ist angenehm für's Gemüt, die Hölle ist die zweite Variante.
Was als Höllenhimmel bekannt, ist, wenn man Böses tut und Gutes will, o zweifach Geborener.

Kuvalayananda

भवन्ति नरकाः पापात्पापं दारिद्र्यसंभवम् ।
दारिद्र्यमप्रधानेन तस्माद्दानपरो भवेत् ॥

bhavanti narakaah paapaat paapam daaridrayasambhavam |
daaridrayamapradhaanena tasmaaddaanaparo bhavet ||

Es gibt Höllen, die entstehen aus Bösem. Das Böse ist armutsbedingt.
Armut ist, wenn man nichts verschenkt. Darum sei Schenken das Erste.

Pancatantra Mitrabheda

न चन्द्रेण न औषध्या न सूर्येण न वह्निना |
साम्नैव विलयं याति विद्वेषभवंस्तमः ||

na candrena na aushadhyaa na suuryena na vahninaa |
saamnaiva vilayam yaati vidveshabhavam tamah ||

Nicht mit Mondlicht, nicht mit Kräutern, nicht mit Sonne, nicht mit Feuer,
nur mit Geduld ist Finsternis gewordener Hass noch aufzulösen.

Carudatta

सुलभशरणमाश्रयो भयानां
वनगहनं तिमिरं च तुल्यमेव |
उभयमपि हि रक्षतेऽन्धकारो
जनयति यश्च भयानि यश्च भीतः ||

sulabhasharanamaashrayo bhayaanaam
vanagahanam timiram ca tulyameva |
ubhayamapi hi rakshate'ndhakaaro
janayati yashca bhayaani yashca bhiitah ||

Als Zufluchtsort für Unholde sind Walddickicht und Finsternis gleichermaßen geeignet.
Beide schützen und machen unsichtbar.
Was sowohl Ängstiger als auch Ängstliche hervorbringt.

Vishnupurana

संचितस्यापि महता वत्स क्लेशेन मानवैः |
यशसस्तपसश्चैव क्रोधो नाशकरः परः ||

samcitasyaapi mahataa vatsa kleshena maanavaih |
yashasastapasashcaiva krodho naashakarah parah ||

Von den Menschen mit großem Aufwand betrieben, mein Lieber,
ist Bosheit ein größerer Zerstörer als Ruhmsucht und Selbstkasteiung.

Bodhicaryavatara

विषं रुधिरमासाद्य प्रसर्पति यथा तनौ |
तथैव छिद्रमासाद्य दोषश्चित्ते प्रसर्पति ||

visham rudhiramaasaadya prasarpati yathaa tanau |
tathaiva chidramaasaadya doshascitte prasarpati ||

Gift geht sofort ins Blut, um sich im Körper zu verteilen.
Das Böse dringt in jeden Spalt, um im Geist sich zu verkriechen.